Uzasadnienie
Pismem z 21 maja 2024 r. K.K (dalej: skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Naczelnika Urzędu Celno – Skarbowego w Przemyślu z 19 kwietnia 2024 r. nr [...]. Jednocześnie ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku, w dniu 19 sierpnia 2024 r. odmówił zwolnienia skarżącemu od kosztów sądowych. Od ww. postanowienia skarżący wniósł sprzeciw. Postanowieniem z dnia 16 września 2024 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W związku z powyższym, zarządzeniem z 11 września 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100.000 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skierowano na podany w skardze adres pełnomocnika skarżącego i zostało doręczone w dniu 30 września 2024 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od złożonej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również skarga. W przypadku gdy skarga nie została należycie opłacona, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100.000 zł, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 września 2024 r. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uiszczenie wpisu od złożonej skargi był dzień 7 października 2024 r. W związku z powyższym termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.