Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. utrzymał w mocy wydaną w wyniku wznowienia postępowania decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. uchylającą decyzję w sprawie przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych i przyznającą płatność, w niższej niż poprzednia decyzja, wysokości.
W skardze na powyższą decyzję R. S. domagał się wstrzymania jej wykonania, nie wskazując przy tym żadnych okoliczności na poparcie swojego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ciężar wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Brak tych informacji we wniosku nie stanowi braku formalnego, do którego uzupełnienia Sąd zobowiązany byłby wzywać skarżącego.
W przedmiotowej sprawie R. S. nie przedstawił żadnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo powstania sytuacji opisanej w wyżej powołanym przepisie. Również w aktach sprawy brak jest informacji, które budziłyby obawy jego wystąpienia.
Jak wynika z akt administracyjnych decyzją, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący przyznano mu jednorazowe wsparcie na zalesienie w wysokości 17.602,00 zł, płatne po wykonaniu zalesienia, premię pielęgnacyjną w wysokości 1 490,10 zł płatną corocznie przez okres 5 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia oraz premię zalesieniową w wysokości 3 416,00 zł płatną corocznie przez okres 20 lat począwszy od dnia wykonania zalesienia. Decyzja ta określa uprawnienia skarżącego w związku z czym nie można mówić o tym, że jej wykonanie może spowodować jakąkolwiek szkodę dla skarżącego a tym bardziej szkodę w rozmiarach o jakich mowa we wcześniej wspomnianym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższego nie zmienia również fakt, że wcześniejsza wydana w tej sprawie decyzja przyznawała dwa pierwsze świadczenia w wysokości wyższej aniżeli decyzja będąca przedmiotem niniejszego postępowania. W aktach administracyjnych brak jest bowiem informacji o tym, że świadczenia zostały wypłacone, a na skarżącym spoczywa obowiązek zwrotu kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy świadczeniem przyznanym wcześniejszą decyzją a zaskarżoną.
Wobec niewykazania przez skarżącego okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji a także braku takich informacji w aktach administracyjnych Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.