Uzasadnienie
Skarżąca Z. S. w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Prawo pomocy zostało skarżącej przyznane w zakresie jej wniosku postanowieniem z dnia 21 maja 2015r., sygn. akt: I SA/Rz 330/15. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, na pełnomocnika Z. S. został wyznaczony adwokat T. L. Wyznaczony adwokat nie sporządził skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt: I SA/Rz 330/15, ponieważ wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) w skrócie zwanej P.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 75% stawki minimalnej w wysokości 240 zł, (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) czyli kwotę 180 zł i być podwyższone o kwotę 41,40 zł stanowiącą podatek od towarów i usług – w związku z treścią § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.