Uzasadnienie
"A" s.c. D. G. T. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2018 r.
Skarga została sporządzona i podpisana przez wspólników spółki cywilnej D. G. i T. S. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 4 czerwca 2020 r. wezwano D. G. i T. S. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej) oraz do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 982 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone D. G. i T. S. w dniu 10 czerwca 2020 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – k.34 i 35 akt sądowych).
Braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna spełniać warunki, przewidziane dla każdego pisma procesowego.
Przepis art. 46 § 1 pkt 1 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej P.p.s.a.) stanowi obligatoryjne elementy każdego pisma procesowego. Jednym z nich jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
Tryb uzupełnienia skargi, gdy nie spełnia ona warunków formalnych, został określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zgodnie, z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W myśl zaś art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie osoby, które sporządziły i podpisały skargę tj. D. G. i T. S., zostały wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej) a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania zawierały informację o siedmiodniowym terminie wykonania wezwań oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzeń.
Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął w dniu 17 czerwca 2020 r. Braki nie zostały uzupełnione.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz 220 § 1 i § 3 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.