Uzasadnienie
Zwracając się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie w sprawie doradcy podatkowego), skarżąca złożyła, na urzędowym formularzu, oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi ona gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, a ich łączny dochód, pochodzący z prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, określiła na kwotę 8 000 zł miesięcznie brutto.
Majątek małżonków obejmuje: dom o pow. 160 m2 oraz lokal handlowy o pow. 30 m2.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to skarżąca wymieniła następujące pozycje: koszty prowadzonej działalności gospodarczej – 2 200 zł, koszty korzystania z mediów 2 500 zł, wydatki na leczenie – 400 zł.
W dodatkowym oświadczeniu o stanie majątkowym, uzupełniając listę wydatków, skarżąca wymieniła: koszty zakupu żywności – 1 500 zł, zakup odzieży i obuwia – 500 zł, koszty utrzymania psa – 700 zł oraz koszty zakupu prasy i książek – 500 zł.
Do dodatkowego oświadczenia skarżąca załączyła między innymi kopie deklaracji VAT za maj i czerwiec 2013 r., zgodnie z którymi podstawa opodatkowania tym podatkiem za wyżej wymienione miesiące wyniosła odpowiednio: 144 059 zł i 95 283 zł.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, że organy celne zakwestionowały u niej sprzedaż 45 samochodów, naliczając podatek od dotyczących je transakcji w łącznej wysokości 240 000 zł.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 229 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z brzmienia zacytowanego przepisu wynika, że w praktyce przyznanie ulgi o której wyżej mowa w pełnym zakresie, zarezerwowane jest wyłącznie dla sytuacji, w których wnioskująca o nią osoba żyje w ubóstwie, czego nie można powiedzieć o skarżącej. Prowadzi ona bowiem działalność gospodarczą znacznych rozmiarów, o czym świadczy chociażby wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług za maj i czerwiec 2013 r. Podobnie rodzaj i wysokość ponoszonych przez nią wydatków wykluczają przyjęcie, że jej sytuacja ekonomiczna pozwala jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Z tego też względu należy stwierdzić, że skarżąca nie spełnia kryteriów ustawowych przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie.
Niezależnie jednak od powyższego, mając na uwadze fakt, że skarżąca jest stroną w kilkudziesięciu sprawach toczących się przed tutejszym Sądem, należy stwierdzić, że uiszczenie związanych z nimi kosztów sądowych w pełnej wysokości byłoby dla niej znacznym obciążeniem. Dlatego też zwolniono ją od przedmiotowych kosztów w niniejszej sprawie, ponad kwotę 100 zł – odpowiadająca minimalnej wysokości wpisu w sprawach przed sądami administracyjnymi, przyznając tym samym prawo pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.