Uzasadnienie
J. G. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2011 r. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymując się z wynagrodzenia za pracę w wysokości ok. 1000 zł miesięcznie. Jego majątek stanowi natomiast: dom o pow. 80 m 2, nieruchomość rolna o pow. 0,71 ha, samochód osobowy marki Seat Cordoba, rok prod. 2000, oraz sprzęt rolniczy.
W wykonaniu wezwania do złożenia dodatkowego oświadczenia skarżący przedłożył: kserokopię zeznania podatkowego za 2010 r. z którego wynika, że w tymże roku osiągnął przychód w łącznej kwocie 21 129,51 zł oraz wyciąg z rachunku bankowego, za okres od 1 maja 2011r. do 10 października 2011 r. zgodnie z którym jego wynagrodzenie za pracę w tym okresie wynosiło od 1 560,19 zł do 1850,39 zł. Dodatkowo 4 października 2011 r. na jego konto wpłynęło świadczenie urlopowe w wysokości 451 zł, a 30 września 2011 r. zapłata za fakturę w wysokości 1 155,60 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego wyżej przepisu wynika, że przyznanie tego prawa winno mieć charakter wyjątkowy i znajdować zastosowanie jedynie w sytuacjach, w których stronie o nie stronie wnioskującej grozi pozbawienie środków do życia, w sytuacji nieuwzględnienia jej wniosku. Wówczas to, mając na uwadze zapewnie stronie prawa do sądu, koszty postępowania w całości lub w części pokrywane są ze środków budżetowych, co w praktyce oznacza przerzucenie ich na podatników.
W okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób jednak przyjąć, że skarżącemu grozi pozbawienie środków do życia, w związku z nieuwzględnieniem jego wniosku o ustanowienie adwokata, albowiem jak wynika ze złożonego przez niego oświadczenie i dokumentów źródłowych dysponuje on środkami niezbędnymi do skorzystania z pomocy fachowego pełnomocnika w niniejszej sprawie. Świadczy o tym wysokość pobieranego przez niego wynagrodzenia, które przewyższa w sposób znaczący kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz jest wyższe od podanej pierwotnie przez skarżącego kwoty 1 000 zł.
Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.