Uzasadnienie
W. S. reprezentowany przez adwokata skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem uchylono w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] - określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie 590.332 zł i określono zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 579.171 zł.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji albowiem jej wykonanie wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utracenia płynności finansowej przez skarżącego. W treści uzasadnienia skargi, nie podano jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja podważa jedynie legalność zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżącego uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia.
W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku, ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09).
Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (zob. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07, niepubl.).
Odnosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o ochronę tymczasową nie podlega uwzględnieniu gdyż ograniczył się on jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast nie uprawdopodobnił i nie uzasadnił on dlaczego wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby spowodować, jak ogólnikowo podniósł - utratę płynności finansowej, która w jego ocenie wiązałaby się z wyrządzeniem mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie zaznaczyć należy, że Sąd analizując akta sprawy nie dopatrzył się okoliczności mogących świadczyć o możliwości powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.