Uzasadnienie
A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości oraz odmowy umorzenia w części grzywny w wysokości 200 zł nałożonej mandatem karnym seria [...] numer [...] na podstawie art. 129g ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm), w trybie art. 54 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r., poz. 395 z późn. zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Zgodnie natomiast z treścią § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy dla obszaru województwa podkarpackiego. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została natomiast wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który ma siedzibę w Warszawie. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 p.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, będący właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego.
Z treści przepisu art. 13 § 3 p.p.s.a. wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został, między innymi, ustanowiony w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r. nr 89, poz. 506 z późn. zm.), przy czym odnosi się on wyłącznie do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie dotyczy tej materii, a więc nie ma do niej zastosowania w/w rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z treścią art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.