Uzasadnienie
Decyzjami z dnia [...] lutego 2012r. nr od [...] do [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania "A" Spółki z o.o. w O. (dalej: spółka/ skarżąca) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2011r. nr od [...] do [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.
Na w/w decyzje Dyrektor Izby Celnej spółka złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalanie skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Zgodnie z art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Na mocy w/w przepisu sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygniecie sprawy.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że przyjęte w analizowanym przepisie rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjonalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. (por. wyrok NSA z 26 października 2005 r., I FSK 230/05, publ. LexPolonica nr 3108673).
Celowość zawieszenia postępowania powinna być też analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem, jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu. Należy przy tym również mieć na uwadze względy ekonomiki procesowej. (por. postanowienie NSA z 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, publ. LexPolonica nr 2792260 oraz z dnia 13 czerwca 2008 r., I FZ 221/08, publ. LexPolonica nr 2792404).
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania na podstawie powołanego powyżej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadmnistracyjnego, a mianowicie od postępowania toczącego się na skutek skarg spółki "A" na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2011r. i [...] grudnia 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia spółce zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych oraz w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia spółce zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych. W decyzjach tych stwierdzono, że w przeważającej części deklaracji AKC-U spółka wyliczyła i następnie uiściła podatek akcyzowy w prawidłowej wysokości, a w części deklaracji spółka obliczyła i następnie uiściła podatek akcyzowy w wysokości wyższej od należnej.
Skargi na powyższe decyzje zostały oddalone przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012r., sygn. akt I SA/Rz 85/12, który następnie został zaskarżony przez spółkę "A" do NSA.
Wynik tego postępowania ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, bowiem zostanie w nim rozstrzygnięta kwestia prawidłowości zapłaty przez skarżącą podatku akcyzowego od olejów smarowych, która warunkuje ewentualne stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym w niniejszym postępowaniu.
Ponadto, należy również zwrócić uwagę na fakt występowania rozbieżności w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w zakresie opodatkowania olejów smarowych podatkiem akcyzowym. Należy wskazać, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012r., sygn. akt I GSK 1017/10 przedstawił w tym zakresie składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości.
Dodatkowo zatem, zdaniem Sądu, potrzeba zachowania jednolitości orzecznictwa, przemawia za zasadnością zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.