Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. I SA/Rz 361/16, Sąd odrzucił skargę S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2016 r., nr (...), w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Odpis przedmiotowego orzeczenia został doręczony skarżącemu 23 czerwca 2016 r. (adresowana do S. B. przesyłka została odebrana przez A. B. – dorosłego domownika skarżącego).
W dniu 24 czerwca 2016 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) A. B., działając imieniem własnym, wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 czerwca 2016 r., kwestionując zasadność przedmiotowego orzeczenia. Do wniesionego środka odwoławczego dołączyła pełnomocnictwo do działania imieniem skarżącego w sprawach dotyczących prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego, przed Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej: P.p.s.a.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl zaś art. 52 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że uprawnienia procesowe przewidziane przez P.p.s.a., obejmujące między innymi prawo do wnoszenia środków odwoławczych, w postepowaniu sądowoadministracyjnym, przysługują wyłącznie dwóm kategoriom podmiotów, tj. organowi administracji oraz skarżącym, czyli podmiotom które zainicjowały postępowanie przed sądem, występując ze skargą, a ich interes prawny we wniesieniu skargi nie zastał przez sąd zakwestionowany.
W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi wniosła A. B., której w toczącym się postepowaniu sądowoadministracyjnym nie przysługuje status skarżącej bądź też uczestnika postępowania. Nie występowała ona bowiem w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym, nie wniosła też, we własnym imieniu, skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z tym nie przysługuje jej prawo do wnoszenia środków odwoławczych (skargi kasacyjnej, zażalenia), ani dokonywania innych czynności procesowych w sprawie.
Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że nie sposób jest też uznać, że A. B. działała na jakimkolwiek etapie postępowania sądowoadministracyjnego w charakterze pełnomocnika S. B., gdyż wzywana do przedłożenia pełnomocnictwa, stanowiącego jej umocowanie do działania w takim charakterze, nie wykonała wezwania w tym przedmiocie. Za umocowanie do działania imieniem skarżącego nie może tez zostać uznane pełnomocnictwo, którego kserokopie A. B. załączyła do zażalenia, gdyż dotyczy ono jedynie reprezentowania S. B. przed organami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Mając więc na uwadze powyższe Sąd, kierując się art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 178 P.p.s.a i art. 32 P.p.s.a., odrzucił zażalenie.