Uzasadnienie
Skarżący, wnioskiem zawartym w skardze, zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Tymczasem, zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), nie mają obowiązków uiszczenia kosztów sądowych strony skarżące działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Tak więc skarżący jest zwolniony, z mocy prawa, z obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. W tej sytuacji jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowy.
W myśl art. 249 a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zbędne, gdyż korzysta on już z takiego zwolnienia, z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 e P.p.s.a. W związku z tym postępowanie w tym przedmiocie podlega umorzeniu, na podstawie art. 249 a P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.