Uzasadnienie
E. K.-W. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych za lata 2010 – 2013.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie i jednocześnie poinformował, że E. K.-W. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej do Sądu decyzji. Po rozpoznaniu tego wniosku Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], stwierdził nieważność opisanej na wstępie decyzji.
Na wezwanie WSA Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z dnia 22 czerwca 2016 r. poinformował, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. stwierdzająca nieważność zaskarżonej decyzji - stała się ostateczna z dniem 17 maja 2016 r.
Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. WSA wezwał E. K.-W. o wyjaśnienie czy w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi – w dalszym ciągu popiera skargę czy też ją cofa.
Pismem z dnia 2 lipca 2016 r. skarżąca podała, że nie wnosi o wycofanie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji w toku postępowania sądowoadministracyjnego (tj. po wniesieniu skargi do sądu) powoduje, że sąd administracyjny został pozbawiony przedmiotu kontroli.
W związku z powyższym, postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.