Uzasadnienie
Skarżący A.L. pismem nadanym na adres Sądu w dniu 12 maja 2016r., wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Rz 1106/15 oraz o wydanie wyroku w tej sprawie. Pod wymienioną sygnaturą połączono do wspólnego rozpoznania skargi A.L. na trzynaście decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] września 2015r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009r. oraz I kwartał 2010r. Skargi te, z powodu braku wpisu, odrzucono postanowieniem z dnia 31 marca 2016r.
Skarżący, pismem z dnia 12 kwietnia 2016r. wniósł zażalenie na wyżej opisane postanowienie oraz nie czekając na rozpatrzenie tego zażalenia – pismem z 12 maja 2016r. skargę o wznowienie postępowania.
Postanowieniem z dnia 19 maja 2016r. sąd odrzucił zażalenie skarżącego wniesione w sprawie I SA/Rz 1106/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach określonych w ustawie, strona może żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem.
Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi.
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową, przewidzianą jedynie dla ściśle określonych orzeczeń tj. prawomocnych i kończących postępowanie w sprawie, a także jedynie na ściśle określonych podstawach. Cytowany przepis dopuszcza wznowienie postępowania zakończonego jedynie prawomocnym wyrokiem bądź postanowieniem. Z prawomocnym orzeczeniem mamy do czynienia wtedy, kiedy – zgodnie z art. 168 §1 p.p.s.a. stronie nie przysługuje w stosunku do niego środek odwoławczy.
W rozpoznawanej sprawie, skarga o wznowienie postępowania z sprawie I SA/Rz 1106/15 została nadana na adres Sądu w dniu 12 maja 2016r. tj. przed rozpoznaniem zażalenia strony na postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 31 marca 2016r. Skarga o wznowienie została zatem wniesiona, zanim postanowienie kończące postępowanie w trybie zwykłym stało się prawomocne. Na dzień wniesienia skargi o wznowienie stronie w dalszym ciągu przysługiwały zwykłe środki zaskarżenia w stosunku do postanowienia z dnia 31 marca 2016r.
Nie została zatem spełniona podstawowa przesłanka skargi o wznowienie postepowania z art. 270 p.p.s.a. tj. prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie w trybie zwykłym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.- sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. Z mocy art. 276 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również do skargi o wznowienie postępowania.
W świetle powyższych okoliczności, ponieważ skarga o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej nieprawomocnym orzeczeniem jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 w zw. z art. 270 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.