Uzasadnienie
Przedmiotem skargi D. Ł. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów z [...] marca 2016 r. nr [...], w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że strona przed wniesieniem skargi nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przy czym art. 52 § 3 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (interpretacje indywidualne), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze skargą na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, a zatem skargą na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. W związku z tym w tej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego powinno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni, stosownie do treści art. 52 § 3 P.p.s.a.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w niniejszej sprawie zaskarżona interpretacja została doręczona D. Ł. w dniu 14 marca 2016 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych), natomiast skargę na ww. interpretację pełnomocnik skarżącej nadał w placówce operatora pocztowego w dniu 5 kwietnia 2016 r. Nie została ona jednak poprzedzona pisemnym wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa, co w myśl przytoczonych wyżej regulacji stanowi wymóg formalny skargi na interpretację indywidualną prawa podatkowego.
Niezależnie od powyższego podnieść należy, że strona została prawidłowo pouczona o trybie zaskarżania interpretacji (pouczenie w tym zakresie znajduje się na stronie 3 i 4 zaskarżonej interpretacji). W ocenie Sądu ww. pouczenie jest sformułowane w sposób niepozostawiający wątpliwości, iż w określonym terminie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należało wezwać Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.
Ponieważ skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu na indywidulaną interpretację podatkową nie wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, dlatego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.
W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.