Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 23 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 378/16

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 23 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K. B. na uchwałę Rady Gminy [....] z dnia [...] lutego 2016r., nr [...], w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...] - postanawia - odrzucić skargę

Uzasadnienie

K. B. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] lutego 2016r., nr [...], w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...].

Skarżący zarzucił, że Rada Gminy w ww. uchwale uznając wniesioną przez niego skargę za niezasadną, nie uzasadniła swego stanowiska merytorycznie. Wskazał, że spór dotyczy podatku od nieruchomości gruntowej, tj. domku letniego i udziału w gruncie pod drogami, który został mu podniesiony przez Urząd Gminy o 1400% z pogwałceniem sprawiedliwości społecznej. Zdaniem skarżącego, budynek letniskowy uznawany jest za budynek mieszkalny i zgodnie z obowiązującymi przepisami powinien on płacić podatek od powierzchni domu według stawki 0,70zł/m2. Podniósł, że Rada Gminy bezpodstawnie każe mu płacić podatek za grunt znajdujący się pod drogami.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o odrzucenie skargi stwierdzając, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego, uregulowanego w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r., poz. 23 j.t.) - dalej: k.p.a., w tym także w sprawie uchwały podjętej na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
  5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Przedmiotem skargi wniesionej do Sądu jest uchwała rady gminy wydana w trybie tzw. postępowania skargowo-wnioskowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. Zaskarżoną uchwałą, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015r., poz. 1515 ze zm.), w związku z art. 229 pkt 3 k.p.a., Rada Gminy [...] po rozpatrzeniu skargi K. B. na działalność Wójta Gminy [...], uznała skargę za niezasadną.

Skarga wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a., uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które nie kończy się decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Rozstrzygniecie to nie zostało wymienione w powołanym art. 3 § 2 P.p.s.a.

W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie prezentowane jest stanowisko, które Sąd w niniejszym postępowaniu w pełni podziela, że postępowanie w sprawie skarg i wniosków objętych działem VIII k.p.a., nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w przepisach P.p.s.a., a ta forma działalności administracji nie została wymieniona w art. 3 § 2 P.p.s.a. (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012r., II OSK 2692/11, LEX nr 1110181).

W tej sytuacji, zachodzi podstawa do odrzucenia przedmiotowej skargi wymieniona w art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.