Uzasadnienie
Z. P., reprezentowany przez adwokata J. J. zaskarżył do tutejszego Sądu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego, jako byłego prezesa zarządu Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o., za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za wrzesień 2008 r w wysokości 24.652 zł, wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 101 zł.
W piśmie z dnia 26.05.2013 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym w R.), adwokat J. J., działając w imieniu skarżącego, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia może doprowadzić do pozbawienia skarżącego podstaw egzystencji. Przeprowadzona w 2005 roku operacja, w związku z rozpoznaniem raka jelita grubego, uniemożliwiła skarżącemu normalne funkcjonowanie a także spowodowała, że wymaga on stałej opieki. W latach 2006, 2008 i 2009, Komisja Lekarska ZUS orzekała o uznaniu Z. P. za niezdolnego do samodzielnej egzystencji. Stałe choroby spowodowały, iż skarżący często przebywał w szpitalu, m.in. w sierpniu 2011 r. doznał wylewu krwi do mózgu i stracił mowę. Z. P. przeszedł również operację zastawki oraz bypassów.
Skarżący utrzymuje się z emerytury a na koszty związane z leczeniem wydaje miesięcznie ok. 500 zł. W 2012 r. został ponownie uznany za osobę niepełnosprawną w stopniu znacznym oraz niezdolną do samodzielnej egzystencji.
Skarżący przedstawił również wyciągi z dokumentacji medycznej związanej z leczeniem szpitalnym a także orzeczenia wydawane przez Komisje Lekarskie ZUS, Lekarza Orzecznika ZUS oraz przez Powiatowy Zespół Orzekania o Niepełnosprawności w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd winien dokonać oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., opierając się przede wszystkim na argumentacji, przedstawionej przez skarżącego, która powinna odnosić się do konkretnych okoliczności sprawy. Zatem w celu wykazania, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący powinien przytoczyć spójne uzasadnienie, poparte faktami i stosowanymi dowodami.
Analizując treść uzasadnienia ww. wniosku oraz dokumentację przedstawioną przez skarżącego Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie zachodzą przesłanki, przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie zaległość podatkowa, której dotyczy zaskarżona decyzja jest świadczeniem pieniężnym a więc odwracalnym, to jednak, rozważając skutki wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia należy mieć na względzie sytuację bytową skarżącego. Jak wynika z dokumentacji przedstawionej przez skarżącego, orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 20.03.2013 r. ustalono, że Z. P. jest niezdolny do samodzielnej egzystencji do dnia 31.03.2014 r. Wobec skarżącego orzeczono również znaczny stopień niepełnosprawności. Ciężki stan zdrowia skarżącego powoduje, iż potrzebuje on stałej pomocy w codziennym funkcjonowaniu a tym samym jego możliwości zarobkowania są znacznie ograniczone.
Powyższe okoliczności sprawy (źródło utrzymania, stan zdrowia, brak zdolności do samodzielnej egzystencji) wskazują, że realizacja zaskarżonej decyzji może spowodować poważne konsekwencje finansowe dla majątku skarżącego.
W związku z powyższym Sąd uznał, że uregulowanie zaległości podatkowej w wysokości 24.652 zł, wraz z odsetkami w wysokości 101 zł może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.