Uzasadnienie
A. L. /skarżący/ w sprawie ze skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie radcy prawnego, argumentując niniejszy wniosek tym, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, pozostaje na utrzymaniu rodziców, z którymi mieszka, ale nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego; jak wyjaśnił rodzice nie dzielą się swoimi dochodami, których źródłem są świadczenia emerytalne w kwotach 1900 zł (ojciec) i 700 zł (matka) brutto. Jako majątek skarżący wskazał dom o pow. 100 m² będący własnością rodziców oraz nieruchomość rolną o pow. 0,65 ha. Innego majątku, w tym wartościowych przedmiotów oraz zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych) nie posiada.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje;
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzą w zakres prawa pomocy, uregulowanego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.. Przepisy powoływanej ustawy różnicują przesłanki przyznania prawa pomocy, m. in. od zakresu tej pomocy. Chcąc ubiegać się o pomoc w toku prowadzenia swojej sprawy przed sądem administracyjnym w całkowitym zakresie, czyli jak w niniejszej sprawie, strona musi wykazać, że nie posiada żadnych środków na obronę swoich interesów przed sądem. Okoliczności braku środków powinny być wiarygodnie udokumentowane, ponieważ zwolnienie od ponoszenia ciężaru postępowania sądowego stanowi w istocie przerzucenie tego ciężaru na współobywateli.
Zdaniem rozpoznającego wniosek referendarza sądowego skarżący spełnia przesłanki zawarte w przepisach ww. ustawy. Akta sprawy z uwagi na przedmiot postępowania, tj. umorzenie zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, również obrazują sytuację skarżącego. Skarżący jest osobą trwale bezrobotną, bez własnych stałych dochodów, zarobkuje sezonowo, wydając zarobione pieniądze na własne potrzeby (niewysokie sumy), korzysta z pomocy rodziny (mieszkanie, wyżywienie), deklaruje poważne kłopoty ze zdrowiem.
Z powyższych przyczyn uznano, że skarżący nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.