Uzasadnienie
PT wystąpił ze skargą na opisane w sentencji postanowienie.
Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało mu doręczone w dniu 15 kwietnia 2019 r., w trybie doręczenia zastępczego (korespondencję wydano dorosłemu domownikowi). Skarga została skierowana do organu w dniu 16 maja 2019 r. za pośrednictwem operatora pocztowego. Czynności tej dokonano jednak z uchybieniem ustawowego terminu, który – w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) dalej określanej skrótem: "p.p.s.a." – wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O terminie wniesienia skargi decyduje data jej wniesienia (lub nadania – art. 83 § 3 p.p.s.a.) do właściwego organu, za pośrednictwem którego czynności tej należy dokonać zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., względnie termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.).
Wniesienie skargi z uchybieniem terminu stanowi zaś kwalifikowane uchybienie uniemożliwiające nadanie sprawie sądowoadministracyjnej prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga od Sądu jej odrzucenia.
Z akt sprawy wynika, że skargę nadano 16 maja 2019 r., podczas gdy ustawowy termin do dokonania tej czynności upłynął 15 maja 2019 r. Nie był to dzień ustawowo wolny od pracy ani sobota. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu. O powyższym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast niewykonanie przez skarżącego wezwania z dnia 19 czerwca 2019 r. do uiszczenia wpisu oraz podpisania skargi nie miało istotnego wpływu na losy skargi, której i tak nie można było nadać prawidłowego biegu.