Uzasadnienie
P. W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika - doradcę podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2014 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 maja 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez prawidłowe poświadczenie pełnomocnictwa z dnia 18 czerwca 2016 r. zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym oraz w wykonaniu zarządzenia z dnia 31 maja 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł.
W wezwaniach zawarto pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 czerwca 2016 r. a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 10 czerwca 2016 r.
Pełnomocnik skarżącego nie wykonał zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I. W dniu 14 czerwca wpłynął do akt sprawy wniosek pełnomocnika skarżącego (nadany w polskiej placówce pocztowej 13 czerwca 2016 r.) cofający skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), określanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Sąd odrzuci także skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Odrzucenie skargi ma formę postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do przepisu art. 60 § 1 zdanie 1 i 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co – w klasycznej sytuacji skutecznego wszczęcia postępowania - wywołuje obowiązek jego umorzenia.
Dopuszczalne i skuteczne (prowadzące do umorzenia postępowania) cofnięcie skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy spełnione zostaną podstawowe warunki formalne przewidziane dla tego typu pisma procesowego. Innymi słowy, uwzględnienie wniosku o cofnięcie skargi prowadzące do umorzenia postępowania jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki formalne i fiskalne, które nie zostały przez stronę uzupełnione, sąd nie umorzy postępowania, a odrzuci skargę.
W rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, bowiem pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi, o które był wzywany, a także nie uiścił wpisu sądowego.
Jako nieskuteczna z przyczyn formalnych i fiskalnych skarga nie wszczęła więc postępowania sądowoadministracyjnego. Nie można go było zatem umorzyć.
Wobec powyższego, skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.