Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) lutego 2008 r. nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm./ po rozpatrzeniu odwołania A.G., z dnia (...).11.2007 r., działającego przez pełnomocnika M.G. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...).10.2007 r. znak: (...) w sprawie umorzenia w części zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług tj. w wysokości 1.451 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w kwocie 129 zł oraz w sprawie odmowy umorzenia pozostałej kwoty zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2006 r. w wysokości 4.873 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę od tych zaległości - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że wnioskiem z dnia 29.08.2007 r. A.G. zwrócił-się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o umorzenie zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług wraz z odsetkami, powstałych po zakończeniu działalności gospodarczej, a wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) października 2007 r. za miesiąc marzec 2006 r.
W złożonym wniosku upoważnił matkę M.G. do występowania, reprezentowania, udzielenia wyjaśnień i informacji oraz odbierania korespondencji ze względu na czasową nieobecność Podatnika związaną z krótkimi wyjazdami za granicę.
W wyniku postępowania wyjaśniającego ustalono, że A.G. prowadził działalność gospodarczą od dnia 01.10.2000 r. Przedmiotem działalności (po zmianie dokonanej w dniu 13.12.2000 r.) była produkcja ciast i lodów (sezonowo), handel hurtowo-detaliczny i usługi dla ludności (magiel). Działalność prowadzona była w budynku wnioskodawcy pod nazwą Zakład (...) "A."A. G. w O. Podatnik według stanu na dzień 03.09.2007 r. (data złożenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych) posiadał zaległości w podatku VAT za marzec 2006 r. w wysokości 4.837,00 zł, odsetki 737,00 zł oraz z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego 1.451,00zł, odsetki 129,00 zł. Łącznie zaległości z tytułu podatku VAT za miesiąc marzec wynosiły na dzień 03.09.2007 r. -7.154,00zł.
Podatnik jako datę zakończenia działalności podał dzień 28.02.2006 r. Ostatnią deklarację w podatku od towarów i usług złożył za miesiąc luty 2006 r.
W 2006 r. dokonano kontroli podatkowej za okres od stycznia 2006 r. do marca 2006 r., w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu remanentu likwidacyjnego w podatku od towarów i usług. W trakcie postępowania kontrolnego i podatkowego ustalono, że Podatnik na dzień likwidacji działalności (28.02.2006 r.) sporządził spis z natury towarów znajdujących się na stanie, nie zawiadomił jednak urzędu skarbowego o ustalonej wartości towarów i o kwocie podatku należnego, jak również nie rozliczył w deklaracji VAT -7 podatku należnego od towarów objętych spisem z natury podlegających opodatkowaniu..
Od decyzji wymiarowej Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...)10.2006 r. znak: (...) Podatnik nie wniósł odwołania w związku z czym jest ona ostateczna.
Ustalono, że obecnie Podatnik nie posiada stałego zatrudnienia, nie posiada własnych środków utrzymania, sporadycznie wyjeżdża do Niemiec na prace dorywcze, jest właścicielem części budynku mieszkalnego zakupionego w 1999 r. w O., który po adaptacji przekształcił w zakład produkcyjny. Stan techniczny budynku jest zły, ponadto w kwietniu 2006 r. został zalany na skutek awarii sieci i obecnie toczy się postępowanie sądowe z ubezpieczycielem o odszkodowanie.
Oprócz tego jest współwłaścicielem gruntów z matką (72 z 1,17 ha) na terenie gminy W., jest współwłaścicielem gruntów z siostrą (1/2 z 2,09 ha) na terenie gminy D., jest właścicielem samochodu Opel Combo z 1998 r. obciążonego zastawem bankowym. Obecnie tymczasowo mieszka u siostry (E.L.) do czasu podjęcia pracy i przeprowadzenia remontu zalanego budynku. Opłaty za czynsz i media ponosi jego matka utrzymująca się z emerytury (980 zł netto) oraz siostra obecnie przebywająca we Włoszech.
Z materiałów dołączonych do wniosku o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług wynika, że A.G. posiada następujące zobowiązania:
* Kredyt mieszkaniowy wraz z matką M.G. na kwotę 60.000 zł z terminem spłaty do 20.10.2017 r. W okresie 1999 r. -marzec 2004 r. kredytobiorcy spłacili 31.608,95 zł odsetek. W listopadzie 2006 r. została zawarta ugoda, na podstawie której zawieszono postępowanie egzekucyjne i pozostałe zadłużenie rozłożono na raty.
* Pożyczkę zaciągniętą w Fundacji Wspomagania Wsi Warszawa w 2004 r. na zakup środków do produkcji w wysokości około 10.000,00 zł plus odsetki (spłata rozłożona na raty).
* Z tytułu zwrotu dofinansowania na utworzenie stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej PEFRON do Starostwa Powiatowego w łącznej kwocie 10.556 zł z uwagi na niedotrzymanie warunków umowy.
* Kredyt w [...] w wysokości 2.035,85 zł na dzień 25.06.2007 r.
* Wobec [...] SA. zadłużenie na kwotę 909,65 zł (tytuł egzekucyjny z dnia 21.08.2007 r.).
- - Wobec Spółki Gazowniczej zadłużenie 1.048,89 zł, które było przedmiotem egzekucji przez Komornika sądowego, egzekucja okazała się bezskuteczna.
- - Wobec Zakładu Energetycznego S.A. zadłużenie w kwocie 3.010,04 zł + odsetki, jest przedmiotem egzekucji przez Komornika sądowego (tytuł z dnia 18.10.2006 r.).
- - Wobec Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej zadłużenie w kwocie 153,00 zł + odsetki, które jest przedmiotem egzekucji przez Komornika sądowego (tytuł z dnia 07.12.2005r.).
- - Wobec Urzędu Marszałkowskiego z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolnej zadłużenie w kwocie 233,37 zł + odsetki.
* Z tytułu niezapłaconego podatku rolnego w Urzędzie Gminy W. * Wobec KRUS - składki zaległe i bieżące (decyzją z dnia 20.11.2006 r. umorzono zaległe odsetki w kwocie 869,00 zł).
Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia (...) października 2007 r. umorzył kwotę 1.451 zł stanowiącą dodatkowe zobowiązanie wraz z należnymi odsetkami w wysokości 129 zł.
Nie stwierdzono natomiast istnienia przesłanek uzasadniających umorzenie zaległości podatkowej w wysokości 4.837 zł wraz z należnymi odsetkami.
Instytucja umorzenia zaległości podatkowej przewidziana w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, stanowi szczególnego rodzaju ulgę, której zastosowanie uzależnione jest od ważnego interesu podatnika jak i interesu publicznego.
W wyniku analizy materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie stwierdzono, że A.G. nie wykazał aby w jego przypadku zaistniały szczególne i wyjątkowe okoliczności uzasadniające zastosowanie ulgi podatkowej o jaką wnosi.
W toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że Podatnik za 2005 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskał:
przychód w wysokości - 41.617,09zł koszty uzyskania - 39.427,43 zł dochód - 2.189,66 zł
Za rok 2006 brak zeznania.
W trakcie postępowania ustalono, że w przypadku Podatnika nie miała miejsca sytuacja czy zdarzenie, na które nie miałby wpływu. Podatnik nie utracił możliwości zarobkowych oraz majątku. Zaległości podatkowe powstały ze względu na niedopełnienie obowiązków wynikających z przepisów podatkowych.
Niepowodzenia gospodarcze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą spowodowane niewypełnieniem obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego i wynikająca z tego trudna sytuacja ekonomiczna podatnika, nie obligują organu podatkowego do umorzenia zaległości podatkowych. O istnieniu ważnego interesu podatnika w umorzeniu zaległości podatkowych, o którym mowa w art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej można mówić w razie znacznego obniżenia zdolności płatniczych podatnika wskutek zdarzeń losowych np. powodzi, pożaru, kradzieży lub innego wyjątkowego zdarzenia. U Podatnika nastąpiło wprawdzie zalanie budynku, w którym prowadzona była działalność lecz szkoda ta powstała w dniu 18.04.2006 r., a więc po likwidacji działalności i nie miała wpływu na powstanie zaległości podatkowej.
Podatnik przebywał na leczeniu szpitalnym w lipcu 1996 r. oraz we wrześniu 1999 r., a więc w okresie kiedy nie prowadził jeszcze działalności gospodarczej.
Ulga podatkowa jest instytucją znaj dującą zastosowanie tylko w przypadkach gospodarczo lub społecznie nadzwyczajnych. W rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono, by zachodziły okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie ulgi wobec A.G.. W interesie publicznym i szeroko rozumianym interesie podatnika leży regulowanie należności podatkowych, a także prowadzenie swoich spraw zgodnie z przepisami prawa.
W odwołaniu Strona wnosiła o uchylenie decyzji organu I instancji i ponowne rozpatrzenie wniosku, dogłębną i wnikliwą analizę sytuacji materialnej i prawnej oraz podjęcie pozytywnej decyzji związanej z umorzeniem całkowitym naliczonego podatku VAT.
Podatnik nie zgodził się z uzasadnieniem decyzji, twierdząc, że pojęcie "interes podatnika i interes publiczny" nie idą w parze, a w przyjętej decyzji stanowią dalszy akt niszczenia podatnika. Podniósł również kwestię uznaniowego charakteru decyzji, uważając, że skoro w sytuacji Podatnika nie znajduje uzasadnienia zastosowanie ulgi, to przepisy w tym zakresie są martwe.
Nie zgodził się także z twierdzeniem, że zgromadzony materiał dowodowy dołączony do wniosku nie pozwala stwierdzić, że zaistniały szczególne i wyjątkowe okoliczności uzasadniające zastosowanie ulgi podatkowej. Zdaniem Strony odwołującej fakt pozostawania bez pracy, bez środków do życia przy wątłym stanie zdrowia i ze sporym zadłużeniem jest okolicznością wyjątkową i stanowi podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
Ponadto podnosi, że na trudną sytuację Podatnika miały wpływ niepowodzenia przy nieustannych próbach uzyskania dotacji unijnych i preferencyjnych środków z programów rządowych na rozwój przedsiębiorczości na terenach wiejskich. Zdaniem Strony tylko niektórzy mieli szansę na akceptację w tym zakresie, co trudno było przewidzieć.
Rozpoczynając w 2000 r. działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa rolno-spożywczego jako młody rolnik, nie przewidywał tylu barier, z którymi musiał się zmagać na drodze administracyjnej i sądowej. W obecnej sytuacji, w wyniku braku stałego zatrudnienia nie jest w stanie spłacić zaległości podatkowych ani zadeklarować żadnej kwoty do spłaty.
Obecnie dla Podatnika priorytetem jest spłata ciążącego na nim długoletniego kredytu hipotecznego, który ze względu na zawartą ugodę z Bankiem PKO BP SA musi być spłacany regularnie. To samo dotyczy Fundacji Wspomagania Wsi. Zachwianie programu spłaty kredytu bankowego doprowadzi do egzekucji i licytacji komorniczej ze szkodą dla Podatnika, Banku i Państwa.
Ponadto podniósł, że naliczony w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego podatek VAT od wyeksploatowanych maszyn i urządzeń nadających się po zalaniu na złom jest krzywdzący. Zaznaczył również, że jeżeli te maszyny i urządzenia mogą być przedmiotem egzekucji, jest skłonny je przekazać, ale po rzetelnym obliczeniu szkód przez biegłego sądowego.
Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 67 a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm./ organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67 b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika, lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.
Wskazany przepis art.67a Ordynacji podatkowej jest przepisem opartym na uznaniu administracyjnym co oznacza, że w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym zaległość podatkowa na wniosek podatnika może być umorzona w całości lub w części, jeżeli wystąpią pewnego rodzaju zdarzenia lub okoliczności, które organ podatkowy w indywidualnym przypadku uzna za zasługujące na uwzględnienie. Organ podatkowy może zatem, ale nie musi umorzyć powstałej zaległości podatkowej.
Kryterium ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego musi być w każdym przypadku indywidualnie ustalane przez organ podatkowy w ramach postępowania podatkowego. Organ podatkowy nie jest tu ograniczony, ani też związany z informacjami czy też argumentami podatnika (wyrok NSA w Warszawie z dnia 26.09.2002r. Sygn. akt. III SA 659/01, publik. ONSA 2003/3/105). Pozytywna decyzja w sprawie umorzenia zaległości stawia podatnika w sytuacji uprzywilejowanej w stosunku do innych podatników, którzy wywiązują się z obowiązków podatkowych.
Stąd też okoliczności przemawiające za udzieleniem tej ulgi muszą mieć charakter wyjątkowy, innymi słowy sytuacja w jakiej znajduje się podatnik wnioskujący o przyznanie ulgi musi nosić cechy wyjątkowej.
Ustalona linia orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, iż wyznacznikiem przesłanki "ważnego interesu podatnika" jest sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków podatnik nie jest w stanie uregulować należności podatkowych. Udzielanie ulgi o której mowa w art. 67a Ordynacji podatkowej uzależnione jest od wystąpienia czynników na które podatnik nie miał wpływu (np. klęska żywiołowa) i które są niezależne od sposobu jego postępowania. Okoliczności powstania zaległości w przedmiotowej sprawie nie mają takich cech. Powstanie zaległości w podatku od towarów i usług u Podatnika nie było skutkiem zdarzeń losowych czy zdarzeń nadzwyczajnych niezależnych od niego, lecz następstwem jego działań, tj. nie wywiązania się z obowiązków wobec budżetu Państwa poprzez nie uregulowanie zobowiązania podatkowego w podatku VAT za miesiąc marzec 2006 r. będącego wynikiem decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, obejmującej podatek należny od towarów objętych spisem z natury po zakończeniu działalności.
Stwierdzono, że zalanie budynku, w którym prowadzona była działalność gospodarcza nastąpiło w dniu 18.04.2006 r., a więc po likwidacji działalności i nie miało wpływu na powstanie zaległości podatkowej. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Podatnik w 2005 r. osiągnął przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a z deklaracji VAT-7 za 2005 r. wynika, że w ciągu roku wykazywał nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy lub do rozliczenia w miesiącu następnym (oprócz dwóch miesięcy, gdzie wystąpiło zobowiązanie do wpłaty). Podatnik podejmując decyzję o prowadzeniu działalności gospodarczej winien być świadomy ciążącego na nim obowiązku podatkowego, również po zakończeniu tej działalności.
Ponadto, wskazane przez Stronę trudności związane z otrzymaniem dotacji unijnych na rozwój drobnej przedsiębiorczości na terenach wiejskich, nie miały wpływu na powstanie zaległości podatkowej za miesiąc marzec 2006 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
Udzielenie ulgi podatkowej uzależnione jest od zaistnienia przesłanki ważnego interesu podatnika, o której decydują kryteria zobiektywizowane zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości, gdzie wysoką rangę mają zdrowie i życie, a także możliwości zarobkowe w celu zdobycia środków utrzymania (wyrok NSA w Warszawie z dnia 21.05.2003 r. Sygn. Akt III SA 2752/01, LEX nr 145004).
Wprawdzie z akt sprawy wynika, że Podatnik przebywał na leczeniu szpitalnym, ale w okresie kiedy jeszcze nie prowadził działalności gospodarczej i nie posiadał zaległości podatkowych (lipiec 1996 r. i wrzesień 1999 r.). Zatem powyższe nie ma wpływu na powstanie zaległości podatkowej za miesiąc marzec 2006 r.
Udzielenie ulgi w tym konkretnym przypadku oznaczałoby finansowanie jej środkami budżetowymi. Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych są instytucją o charakterze wyjątkowym, bowiem zasadą jest płacenie podatków, a nie zwalnianie podatników z tych obowiązków. Zdaniem organu odwoławczego sytuacja Podatnika nie różni się od sytuacji innych podatników, którzy mimo występujących trudności finansowych regulują swoje zobowiązania podatkowe rzetelnie i w terminie.
W ocenie organu odwoławczego, w niniejszej sprawie nie wystąpiły również przesłanki uzasadniające wystąpienie interesu publicznego. Interes publiczny to dyrektywa nakazująca, aby mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa takich jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli dla organów władzy, sprawność działania aparatu państwowego, czy korektę błędnych decyzji (wyrok NSA w Warszawie z dnia 21.05.2003 r. Sygn. akt III SA 2752/01,).
Zastosowanie przedmiotowej ulgi w analizowanym przypadku prowadziłoby do uprzywilejowania Podatnika w stosunku do innych podatników terminowo i rzetelnie wywiązujących się z obowiązków podatkowych i naruszałoby zasadę równości podatkowej. Organ podatkowy nie może udzielać ulg podmiotom na pokrycie zaległości bez prób z ich strony na zaradzenie przyczynom ich powstania. Budżet nie może kredytować działalności podatnika.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w której domagał się zmiany powyższej decyzji i umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług wraz z należnymi odsetkami lub uchylenia tej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z art. 67 a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, na wniosek podatnika z zastrzeżeniem art. 67 b tej ustawy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika łub interesem publicznym organ może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. W przypadku skarżącego zachodzi wyjątkowo trudna i dolegliwa dla niego sytuacja, która uzasadnia umorzenie tych należności. Skarżący ma dużo długów i taka sytuacja uniemożliwia mu normalne życie, ponieważ jest zmuszony spłacać te zaległości a nie ma takich możliwości fizycznych i zdrowotnych aby podjąć dobrze płatną pracę. W tych okolicznościach zasadny jest wniosek o umorzenie mu powyższych zaległości z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko i wnosił o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej - pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonego do Sądu aktu nie jest związany skargą tzn. rodzajem i treścią podniesionych zarzutów, a także jej wnioskami (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej w skrócie jako: p.p.s.a.).
Skarga jest częściowo zasadna.
Zgodnie z art. 67 a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm./ zwanej dalej Ord. pod. w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania zaskarżonej decyzji organ podatkowy może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe łub odsetki za zwłokę w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. W orzecznictwie przyjmuje się, że ważny interes podatnika to sytuacja, gdy z powodu nadzwyczajnych losowych przypadków jak np. utrata możliwości zarobkowania czy losowa utrata majątku, nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowych (wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 1999r. sygn. akt S.A./Sz850/98 - Temida Gdańsk 2000). W art. 67 a § 1 pkt 3 ustawodawca upoważnił organy podatkowe do orzekania w ramach tzw. uznania administracyjnego pozostawiając im ocenę, czy w konkretnej sprawie występują okoliczności uzasadniające umorzenie, jak również jego zakres.
Uznaniowy charakter takiej decyzji nie wyklucza sądowej jej kontroli, ale znacznie ją ogranicza i sprowadza do badania czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z zachowanie przepisów procedury.
Organ odwoławczy przyznał, że w dniu 18 kwietnia 2006r. doszło do zalania budynku, w którym skarżący wcześniej prowadził działalność gospodarczą! pomimo, że jest to zdarzenie losowe, uznał że nie miało ono znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy skoro nastąpiło już po zakończeniu działalności gospodarczej- co nastąpiło w dniu 28 lutego 2006r. Z wnioskiem tym nie sposób się zgodzić. Organy podatkowe obowiązane były uwzględnić całość okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy, istniejących w dniu wydania decyzji. Organy podatkowe nie mogły faktu zalania budynku w dniu 18 kwietnia 2006r., w którym wcześnie prowadzona była działalność gospodarcza uznać za bezprzedmiotowy dla rozstrzygnięcia sprawy. Należało zbadać i ustalić jakie szkody nastąpiły na skutek zalania powyższego budynku - skarżący podał że w powyższym budynku znajdował się park maszynowy i jak wielkie nastąpiło z tego powodu zmniejszenie majątku skarżącego oraz jego możliwości płatniczych.
Organy podatkowe nie wyjaśniły również w pełni sytuacji majątkowej skarżącego, w aspekcie jego wyjazdów w celach zarobkowych do Niemiec. Ustaliły, że z jednego wyjazdu skarżący uzyskuje ok. 400 euro. Należało wyjaśnić ile konkretnie w ciągu roku skarżący podejmuje wyjazdów i jaką kwotę zarobków osiąga z tego tytułu na przestrzeni takiego okresu czasu i jak to wynagrodzenie wpływa na jego możliwości płatnicze.
Z uwagi na powyższe ponieważ nie wyjaśniono wyczerpująco wszystkich istotnych okoliczności dla załatwienia sprawy, przez co nastąpiło naruszenie prawa procesowego w postaci art. 122 i 187 § ł Ord. pod., które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżona decyzja podlegała w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c p. p. s, a. uchyleniu.
W oparciu o art. 152 p. p. s. a. określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.