Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 5 września 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 423/13

Uzasadnienie

Sygn. I SA/Rz 423/13

Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] i nr [...], po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez G.D. (dalej zwanego skarżącym), prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A", od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] i nr [...], w przedmiocie odpowiednio: określenia kwoty podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu w wysokości 6.853zł i stwierdzenia zaległości podatkowej w podatku akcyzowym w kwocie 1.581zł oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu w kwocie 12.594zł i stwierdzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług w kwocie 2.906zł, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia.

Ustalenia faktyczne i stanowisko organów w rozpoznawanych sprawach przedstawiają się następująco:

Skarżący prowadzący działalność gospodarczą "A" G.D., w dniu 12 listopada 2008 r. złożył zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu używanego, uszkodzonego samochodu osobowego marki VOLVO XC90, rok produkcji 2008, pojemność silnika 3192 cm3, importowanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, deklarując za podstawę wartości celnej kwotę 11.500 USD i wyliczając należności celne i podatkowe: cło – 3.515 zł, podatek akcyzowy – 5.272 zł oraz podatek od towarów i usług – 9.688 zł.

Do zgłoszenia celnego, które zostało przyjęte przez organ celny i zarejestrowane pod nr [...] dołączono między innymi: rachunek zakupu tego samochodu z dnia 12 października 2008 r. na kwotę 11.500 USD, kserokopię faktury za transport pojazdu do Polski, oświadczenie, że koszty transportu samochodu z G. do M. wyniosły 100 zł, ocenę techniczną nr 1165 (M) 2008 z dnia 5 listopada 2008 r., kserokopię świadectwa pochodzenia pojazdu.

Po zwolnieniu towaru, organ celny – Naczelnik Urzędu Celnego, korzystając z możliwości przewidzianej w art. 78 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny /Dz. Urz. UE L z 1992 r. 302. 1, ze zm., zwanego dalej: WKC/, dokonał sprawdzenia wiarygodności podanej w zgłoszeniu celnym wartości samochodu, opierając się na informacjach o pojazdach tej samej marki na rynku kraju eksportu, tj. w Stanach Zjednoczonych Ameryki, zamieszczonych na stronie internetowej www.autotrader.com. Na podstawie zebranych w ten sposób informacji ustalono, że średnie ceny podobnych pojazdów, oferowanych na rynku amerykańskim, zawierają się w przedziale od 16.985 USD do 28.146 USD.

W związku z tym, z uwagi na rozbieżność pomiędzy podaną w zgłoszeniu celnym wartością importowanego pojazdu, a cenami podobnych samochodów na rynku amerykańskim, Naczelnik Urzędu Celnego, postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. (nr [...]) wszczął postępowanie celne w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku akcyzowego i równocześnie w tym samym dniu – w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego powyższym zgłoszeniem celnym (postanowienie nr [...]), wzywając równocześnie skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień odnośnie nabycia sprowadzonego pojazdu oraz przedłożenia dokumentów potwierdzających zadeklarowaną wartość, a także udokumentowanie przeprowadzonych napraw.

Skarżący powołując się na trwającą kontrolę podatkową oświadczył, że nie może dostarczyć faktur związanych z naprawą przedmiotowego samochodu, zaznaczając równocześnie, że prowadzi warsztat mechaniczno-blacharsko-lakierniczy i wszelkich napraw dokonywał we własnym zakresie. Przedłożył natomiast protokół zdawczo-odbiorczy przedmiotowego samochodu z dnia 11 grudnia 2008 r.

W ramach prowadzonego postępowania celnego, postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] powołano biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej firmy "B" S.A. Oddział R., celem ustalenia wartości transakcyjnej samochodu, z uwzględnieniem dyspozycji art. 31 WKC.

Ze sporządzonej przez biegłego wyceny z dnia 11 kwietnia 2012 r. nr [...] wynika, że wartość rynkowa brutto importowanego pojazdu po uwzględnieniu stwierdzonych uszkodzeń, określona metodą urealnionego kosztu naprawy, na dzień zgłoszenia do procedury celnej wyniosła 65.000 zł, natomiast według metody stopnia uszkodzenia - 62.890 zł i dla określenia wartości celnej metodą zastępczą organ przyjął tą ostatnią wartość wyjaśniając, że dla organów celnych znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, nie zaś wartość uwzględniająca potencjalne i przyszłe nakłady naprawcze.

Należy dodać, że wycena ta została sporządzona według tzw. metody "MIX", przyjmując notowania samochodu marki LEXUS RX350 (z 2008 r.) w listopadzie 2008 r., korygując wartość z uwagi na różnice pojemności i mocy, ostatecznie ustalając jego wartość na kwotę 157.000 zł, a uwzględniając wszystkie korekty wartość takiego pojazdu, jak sprowadzony w stanie jak przed szkodą, określono w opinii na kwotę 116.900 zł.

Ostatecznie Naczelnik Urzędu Celnego przyjął wartość importowanego pojazdu w wysokości 78.612 zł. Organ dokonał bowiem korekty określonej przez biegłego wartości rynkowej pojazdu i nie wziął pod uwagę zastosowanego przez biegłego "współczynnika zbywalności" w wysokości 0,80 (wyliczenia – str. 6 opinii). Współczynnik ten w ocenie organu, określa stopień zbywalności na rynku krajowym, zatem nie jest związany bezpośrednio z wartością transakcyjną z godnie z art. 29 WKC.

Zatem wyliczając wartość celną przedmiotowego samochodu Volvo XC90 organ przyjął cenę brutto pojazdu 78.612 zł pomniejszoną o: 10 % wartości marży (71.465 zł), 10 % cła (64.968 zł), wartość podatku akcyzowego, liczonego według stawki 13,6 % (57.190 zł) i o 22 % podatku od towarów i usług, co dało kwotę 46.877 zł, będącą równowartością 16.270 USD. Kwota ta była więc znacząco wyższa od kwoty podanej w zgłoszeniu celnym

Rozstrzygnięcie w przedmiocie wartości celnej importowanego pojazdu miało bezpośredni wpływ na prawidłowe ustalenie zobowiązań podatkowych, powstałych z tytułu importu przedmiotowego towaru w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług.

Kierując się między innymi dyspozycją art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 2 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 4, art. 11 ust.1, art. 13 ust. 3, art. 20 ust. 2 i ust. 5, art. 21 ust. 1, art. 22 ust. 1, ust. 2, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ze zm., powoływanej dalej jako: upa), a także § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego /Dz. U. Nr 87, poz. 825, ze zm./ Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...], określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w kwocie 6.853 zł oraz stwierdził powstanie zaległości podatkowej w kwocie 1.581 zł, stanowiącej różnicę między kwotą podatku określoną w prawidłowej wysokości, a pobraną według złożonego zgłoszenia celnego.

W następstwie określenia podatku akcyzowego, Naczelnik Urzędu Celnego, decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w kwocie 12.594 zł oraz stwierdził zaległość podatkową w kwocie 2.906 zł. Jako podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia organ wskazał między innymi art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2 i ust. 4, art. 37 ust. 1 i ust. 2, art. 38 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm./.

Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata, wniósł odwołania od wyżej wymienionych decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, domagając się uchylenia zaskarżonych rozstrzygnięć.

W postępowaniu odwoławczym organ podejmował szereg czynności opisanych w zaskarżonej decyzji, mających ostatecznie wyjaśnić okoliczności faktyczne sprawy będące podstawą rozstrzygnięcia.

Utrzymując w mocy zaskarżone decyzje organu I instancji, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że podstawę zakwestionowania ceny transakcyjnej, może stanowić brak wiarygodności przedłożonych dokumentów i w sprawie wątpliwości wzbudziła właśnie wiarygodność przedłożonego do zgłoszenia celnego dokumentu w postaci umowy kupna-sprzedaży z dnia 12 października 2008 r. w zakresie podanej w nim ceny. Organ w postępowaniu celnym ma prawo korzystać ze wszystkich dostępnych informacji i materiałów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Informacje zaczerpnięte ze strony internetowej: www.autotrader.com nie stanowiły jednak podstawy do ustalenia wartości celnej pojazdu metodami zastępczymi, a jedynie posłużyły do dokonania oceny wiarygodności zadeklarowanej wartości transakcyjnej.

Zdaniem organu odwoławczego, w okolicznościach sprawy, uwzględniając nawet stopień uszkodzenia samochodu, który w konfrontacji z przeprowadzonym przez organ postępowaniem wyjaśniającym, wzbudza wątpliwości co do wiarygodności jego faktycznego stanu technicznego (str. 5 i 6 uzasadnienia zaskarżonej decyzji nr [...]) nie sposób nie zauważyć było, że zadeklarowana wartość celna znacznie odbiegała od cen podobnych pojazdów na rynku amerykańskim, w związku z powyższym istniały podstawy do zakwestionowania wiarygodności złożonego zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów, konsekwencją czego była konieczność ustalenia wartości celnej towaru z wykorzystaniem sposobu określonego w art. 31 WKC, posługując się tzw. metodą ostatniej szansy, w ramach której organy celne miały możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism, zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty, bądź z opinii biegłych.

Wartość importowanego pojazdu została określona na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy, za pomocą metody stopnia uszkodzenia, gdyż dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona w oparciu o jego stan techniczny z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. W ocenie Dyrektora Izby Celnej wycena ta w wiarygodny sposób odzwierciedla wartość importowanego samochodu z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego i stanowi rzetelny dowód w sprawie. Natomiast wyceny przesłane wraz odwołaniem nie mogą zostać wzięte pod uwagę, ponieważ wartość celna ustalona na podstawie art. 31 WKC nie może być określana na podstawie ceny sprzedaży na obszarze wspólnoty towarów wytworzonych na jej terenie - opinia nr 0417, a co do drugiej opinii (nr 0670) – z jej treści nie wynika jednoznacznie o jakie kryteria i dokumenty została sporządzona, a także z uwagi na fakt, że porównany w niej do sprowadzonego samochód (Chewrolet Captiva) nie jest porównywalnym modelem pod względem klasy.

Organ wskazał również, że wątpliwości co do wartości celnej wzbudzało także to, że z dokumentów przedstawionych przez importera nie wynikało, że zakupione auto było uszkodzone, chociaż jego sprzedaż przez pierwszego właściciela nastąpiła już dwanaście dni po zakupie od przedstawiciela.

W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2013 r. skarżący, domagając się ich uchylenia w całości, rozstrzygnięciom tym zarzucił naruszenie:

1. - art. 122 w zw. z art. 181, art. 187, art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm./ poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia sprawy pod względem faktycznym i merytorycznym, tj. niezebranie całego materiału dowodowego i nie rozpatrzenie go w sposób wyczerpujący, nieprawidłową ocenę stanu faktycznego, oparciu się na wybiórczo dobranych dowodach, braku uwzględnienia rzeczywistego stopnia zniszczenia pojazdu, arbitralnym przyjęciu wartości celnej wysokości 46.877zł,
2. - art. 210 § 1 pkt 6 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez brak wskazania jaka przyczyna prawna uzasadnia kwestionowanie wiarygodności dokumentów przedstawionych przez skarżącego, bez wskazania, które konkretnie dokumenty lub informacje budzą wątpliwości w zakresie ich wiarygodności.

Skarżący zakwestionował wybór do kalkulacji modelu samochodu podobnego do sprowadzonego tj. LEXUSA RX350, ponieważ brak jest uzasadnienia co do stopnia podobieństwa modeli tych marek, stojąc także na stanowisku, że wycena powinna opierać się na realnych kosztach naprawy, a nie na uśrednionych cenach używanych pojazdów. Dodał, że wycena sprowadzonego przez niego pojazdu nie jest miarodajna z uwagi na upływ czasu i pozbawienie w ten sposób możliwości fizycznej weryfikacji stanu samochodu, a tym samym bezzasadnie podwyższa jego wartość w stosunku do tej podanej w zgłoszeniu celnym.

Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Rozpoznając wniesione skargi – po połączeniu spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Jak wynika z okoliczności przytoczonych wyżej, spór w niniejszych sprawach dotyczy obliczenia właściwej podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym – a w konsekwencji także podatkiem od towarów i usług – z tytułu importu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej przez podatnika G.D. samochodu osobowego marki VOLVO XC90. Podstawę te czyli wartość celną, podatnik w zgłoszeniu celnym z dnia 12 listopada 2008r. wykazał w kwocie 31.151 zł (równowartość 11.500 USD), zaś według organów celnych obu instancji wartość ta wynosi kwotę 46.877 zł. Wskazaną przez siebie wartość celną podatnik przyjął w wysokości wskazanej w umowie sprzedaży przedmiotowego samochodu zawartej w dniu 12 października 2008r. z J.L. i od tej kwoty w dacie zgłoszenia celnego obliczył i wpłacił cło, akcyzę i podatek od towarów i usług. Powyższe zgłoszenie celne zostało przez organ celny przyjęte, a towar – samochód – zwolniono do zgłoszonej procedury tj. dopuszczono do obrotu ale w późniejszym czasie po wszczęciu stosownego postępowania postanowieniem z dnia [...] września 2011r., organy ustaliły inną wartość samochodu i w konsekwencji inną wysokość podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.

Natomiast mimo zmiany wartości celnej, organy podatkowe nie zakwestionowały wysokości zapłaconego cła, gdyż w tym zakresie nastąpiło przedawnienie według art. 221 ust. 3 w zw. z art. 201 ust. 1 lit. a i ust. 2 WKC.

W nawiązaniu do okoliczności faktycznych przytoczonych wyżej, przede wszystkim stwierdzić należy, że w niniejszych sprawach – jeśli chodzi o przepisy krajowe – zastosowanie mają przepisy powołanej ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowy, ponieważ zgodnie z art. 80 ust. 3 pkt 2 tejże ustawy, obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodu powstaje w przypadku importu z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego, a dług celny powstaje- zgodnie z art. 201 ust. 2 WKC- z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego, zaś zgodnie z art. 154 ust. 1 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3 poz. 11 z późn zm.), jeśli obowiązek podatkowy w akcyzie co do wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych (a takim wyrobem są samochody osobowe) powstał przed dniem wejścia w życie tej ustawy, to stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile "należna" akcyza nie została zapłacona.

Pomimo nie zakwestionowania danych zawartych w zgłoszeniu celnym w dacie dokonania tego zgłoszenia – przez organy celne, mają one prawo do późniejszego dokonania kontroli prawidłowości tych danych na podstawie art. 78 ust. 2 WKC, przy czym - jak już wyżej wskazano – kontrola ta dotyczyła przede wszystkim prawidłowości danych co do przedmiotu importu a konkretnie jego wartości. Ta późniejsza kontrola obejmująca najpierw dokładną analizę dołączonych do zgłoszenia dokumentów (rachunku zakupu, zdjęć samochodu, oceny technicznej z 5 listopada 2008r., itd.) spowodowała sprawdzenie wartości tego rodzaju samochodu (tj. podobnego pojazdu co do marki, typu, roku produkcji) na terenie Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Organ I instancji skorzystał w tym zakresie z publikacji na stronie internetowej www.autotrader.com i ustalił, ze najniższa cena takiego "zbliżonego" samochodu wynosi 16.985 USD a średnia cena – 28.146 USD.

Wysokość ceny zakupu i przytoczonych wyżej cen, zdaniem Sądu, uzasadniała po stronie organu celnego powzięcie wątpliwości co do prawidłowości zadeklarowanej przez podatnika wartości celnej i nieprzyjęcie wartości transakcyjnej – czyli należności podanej jako zapłacona za ten samochód – i w konsekwencji podjęcie przez organ stosownych działań weryfikacyjnych – taka możliwość daje organom celnym art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UEL 93.253.1) – powoływanego dalej jako RWKC.

Ponadto zgodnie z art. 20 ust. 2 upa, jeśli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą tę kwotę w prawidłowej wysokości. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 upa, podstawą opodatkowania w podatku akcyzowym jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło.

Całościową definicję wartości celnej zawarto w art. 29 WKC i zasadą jest, że tą wartością jest "wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty" ustalana w sposób wskazany w dalszej części tego przepisu, której przytaczanie nie jest konieczne dla oceny rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W toku tego "sprawdzającego" postępowania organy ustaliły, że wysokość ceny wskazanej w umowie sprzedaży przedmiotowego samochodu podatnikowi przez J.L. w dniu 12 października 2008r. nie może być przyjęta jako podstawa obliczenia zobowiązania podatkowego gdy się zważy, że – jak wskazano wyżej - średnia cena tego rodzaju samochodu nieuszkodzonego, na terenie kraju eksportu wynosiła 28.146 USD (co do samochodów 3 - letnich, a skarżący importował w 2008r. samochód z produkcji z tego właśnie roku). Zadeklarowana przez skarżącego cena 11.500 USD jest niewątpliwie rażąco niska w porównaniu do powyższej ceny, a równocześnie brak jest podstaw – jak zasadnie wskazano w uzasadnieniach decyzji organów – do przyjęcia istnienia znaczących uszkodzeń tego samochodu, gdy się weźmie pod uwagę, że poprzedni właściciel tego samochodu czyli J.L. nabył go 30 września 2008r. (na 12 dni przed sprzedażą go podatnikowi) jako nowy, niezarejestrowany w jakimkolwiek stanie USA; równocześnie samochód ten nie posiadał certyfikatu SALVGE wydawanego w USA dla samochodów powypadkowych.

Zaznaczyć także należy, że organy sprawdziły też ceny samochodów co do rynku amerykańskiego, co potwierdziło wątpliwości odnośnie prawidłowości wskazanej przez podatnika ceny transakcyjnej. Organ II instancji zasadnie, zdaniem Sądu, wskazał na sprzeczności co do stanu przedmiotowego samochodu, a mianowicie w dniu 24 listopada 2008r. samochód przeszedł pozytywnie badania techniczne przed jego pierwszą rejestracją w Polsce i nie stwierdzono w nim takich uszkodzeń, braków itd., jak przy sprzedaży tego samochodu przez podatnika kolejnemu nabywcy, a mianowicie W.R. według umowy sprzedaży z dnia 11 grudnia 2008r.

Przy uwzględnieniu powyższych ustaleń, organy celne zasadnie dokonały wyceny wartości celnej tego samochodu na podstawie art. 31 ust.1 WKC – czyli tzw. metodą ostatniej szansy – przy czym w uzasadnieniu decyzji wskazano przyczyny niemożności określenia tej wartości w oparciu o metody opisane w art. 29 oraz art. 30 WKC i Sąd nie znajduje żadnych podstaw do zakwestionowania stanowiska organów w tym zakresie. Zgodnie z art. 31 WKC, jeśli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie taryf Celnych i Handlu z 1994r., art. VII Układu Ogólnego w sprawie taryf Celnych i Handlu z 1994r., przepisów niniejszego rozdziału (ust. 1), przy czym wyłączona jest możliwość wykorzystywania do ustalenia tej wartości cen sprzedaży na obszarze Wspólnoty towarów wytworzonych we Wspólnocie (ust. 2).

Ustalanie wartości celnej na podstawie powołanego wyżej przepisu, daje organom celnym prawo do wykorzystania danych z katalogów dotyczących cen na obszarze Wspólnoty, bądź opinii biegłych (z wyłączeniem samochodów wyprodukowanych na obszarze Wspólnoty).

Powołany w niniejszej sprawie biegły J.Sz. dokonał wyceny wartości celnej przedmiotowego samochodu przy wykorzystaniu dokumentów związanych z jego zakupem, sporządzonych ocen technicznych, zdjęć oraz danych z katalogów i programów komputerowych (INFO-EKSPERT, AUDATEX) oraz uwzględnił wszelkie możliwe korekty mające wpływ na wartość samochodu (za przebieg, za pierwszą rejestrację, za stan utrzymania, itd.) oraz zastosował współczynniki z tytułu stopnia uszkodzenia i uszkodzeń ukrytych (zastosował także korektę z tytułu tzw. współczynnika zbywalności, której organy zasadnie nie uwzględniły, gdyż nie ma ona bezpośredniego związku z wartością transakcyjną samochodu).

W ocenie Sądu posłużenie się przez biegłego porównawczo notowaniami rynkowymi dla samochodu marki Lexus RX350 Classic jako najbardziej zbliżonego konstrukcyjnie do samochodu importowanego przez podatnika, gdyż było to wykorzystanie tylko porównawcze i biegły uwzględnił rzeczywiste różnice między tymi samochodami. Zaznaczyć przy tym należy, że biegły J.Sz. uwzględnił uszkodzenia tego samochodu w przedłożonej przez skarżącego ocenie technicznej z dnia 5 listopada 2008r. udokumentowanej także zdjęciami. Ostatecznie więc przyjęta przez organy celne wartość celna w kwocie 46.877 zł (16.270 USD) na podstawie wymienionej wyżej opinii biegłego, jest w ocenie Sądu prawidłowa i brak jest podstaw do jej zakwestionowania. Jeśli chodzi o przedłożone w toku postępowania opinie – wyceny sporządzone przez S.P. (czy też fragmenty tych opinii), to organ II instancji wskazał brak podstaw do ich uwzględnienia i stanowisko to Sąd w pełni podziela, stąd też powtarzanie go jest zbędne.

Jeśli chodzi o fakturę z 18 listopada 2008r. przedłożoną przez skarżącego co do ewentualnego wykorzystania określonych części do naprawy samochodu, to biegły J.Sz. w piśmie z dnia 14 marca 2013r. wskazał, że brak jest podstaw do ich uwzględnienia, ponieważ część ich została już uwzględniona w jego opinii, a część nie znajduje udokumentowania w opisanych uszkodzeniach.

Jeśli chodzi o zaskarżoną decyzję w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu opisanego wyżej samochodu, to stwierdzić należy, że przesądzające znaczenie co do tego rozstrzygnięcia ma rozstrzygnięcie w przedmiocie podatku akcyzowego. Zgodnie z bowiem regulacjami zawartymi w powołanej ustawie z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu tym podatkiem podlega import towarów (art. 5 ust. 1 pkt 3) a podatnikami są między innymi osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła (art. 17 ust. 1 pkt 1) i obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powstania długu celnego – z zastrzeżeniami nie mającymi znaczenia w niniejszej sprawie (art. 19 ust. 7). Przesądzające znaczenie ma art. 29 ust. 13 cyt. wyżej ustawy, według którego podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, przy uwzględnieniu stosownej stawki podatku z art. 41 ust. 1 tj. w niniejszym przypadku 22%.

Jak wynika z okoliczności przytoczonych wyżej, niewątpliwie podatnik – skarżący dokonał w dniu 12 listopada 2008r. importu samochodu wyżej opisanego czyli dokonał przywozu tego samochodu z terytorium państwa trzeciego na terytorium Polski i opłacił wówczas podatek od towarów i usług w kwocie 9.688 zł przyjmując za podstawę opodatkowania wartość celną w kwocie 35.151 zł, obliczone cło w kwocie 3.515 zł i obliczony podatek akcyzowy w kwocie 5.272 zł. Ponieważ jednak opisaną wyżej decyzją z dnia 3 kwietnia 2013r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia akcyzy i w decyzji tej wartość celna obliczona została na kwotę 46.877 zł – i tego rozstrzygnięcia tut.

Sąd nie kwestionuje – to w konsekwencji powyższego rozstrzygnięcia, w zakresie podatku od towarów i usług przyjęto także wymienioną wyżej wartość celną do której doliczono zapłacone faktycznie cło i podatek akcyzowy w wysokości określonej powyższą decyzją. Decyzja w przedmiocie podatku od towaru i usług jest więc zgodna z powołanymi wyżej regulacjami i brak jest podstaw do jej zakwestionowania.

W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności Sąd nie znalazł więc podstaw do zakwestionowania zaskarżonych decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270 z późn. zm.) skargi jako nieuzasadnione oddalił.

Niemniej jednak Sąd zauważa, że w decyzjach organu I instancji dotyczących zarówno podatku akcyzowego, jak i podatku od towarów i usług – utrzymanych w mocy przez organ II instancji - określono prawidłową kwotę tych podatków oraz wysokości zaległości podatkowych. W związku z tym stwierdzić należy, że obowiązek organu podatkowego do określania w decyzji wysokości zaległości podatkowej zawarty był w art. 21 § 3 cyt. Ordynacji podatkowej w brzmieniu tego przepisu obowiązującym do końca 2002r. Jednakże od dnia 1 stycznia 2003r. – na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. 2002 nr 169 poz. 1387) – powołany wyżej przepis zmienił swoją treść i od tej daty organy podatkowe określają tylko wysokość zobowiązania podatkowe, a więc brak jest podstawy prawnej do określania zaległości podatkowej. Ponieważ jednak w ostatecznym wyniku zawarcie w decyzjach organu I instancji rozstrzygnięć co do wysokości zaległości w istocie nie ma wpływu na zakres uprawnień i obowiązków podatnika, Sąd uznał, że kwestionowanie z tego powodu decyzji nie byłoby zasadne, niemniej jednak podkreśla, że organy powinny uwzględniać stan prawny obowiązujący w dacie orzekania.