Uzasadnienie
W dniu 11 czerwca 2018 r do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Podpisali się pod nią R. Ł. i R. Ł., z tym że w jej nagłówku R. Ł. wskazany został jako pełnomocnik swojej żony R. Ł. Na skutek wezwania Sądu dotyczącego wyjaśnienia, kto jest stroną skarżącą w niniejszej sprawie, R. Ł. podała – w piśmie z dnia 27 czerwca 2018 r. – że sprawa "dotyczy jej bezpośrednio" i wnosi o uznanie swojego męża R. Ł. za swojego pełnomocnika.
Wcześniej, bo dnia 19 czerwca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęły dwa wnioski o przyznanie prawa pomocy: jeden podpisany przez R. Ł., zaś drugi przez R. Ł. Odnosząc się do wniosku o prawo pomocy złożonego przez R. Ł. należy podnieść, że nie będzie on merytorycznie rozpoznawany, a postępowanie w jego przedmiocie podlega umorzeniu na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że jeśli strona cofnie wniosek w przedmiocie prawa pomocy bądź też jego rozpoznanie stało się zbędne, postępowanie to tj. w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W świetle art. 243 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Skoro więc na skutek działań Sądu ustalone zostało jednoznacznie, że R. Ł. nie wnosił skargi imieniem własnym, lecz tylko działając jako pełnomocnik żony R. Ł., to bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie wniosku wymienionego o przyznanie prawa pomocy. Wedle powołanego art. 243 § 1 P.p.s.a. nie może być on bowiem wnioskodawcą w przedmiotowym zakresie.
Natomiast wniosek o prawo pomocy złożony przez R. Ł. zostanie odrębnie rozpoznany.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a.