Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2006r. Dyrektor izby Skarbowej pozostawił zażalenie A.R. z dnia 18 grudnia 2005r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2005r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 200Ir bez rozpoznania.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia orzekający organ powołał art. 216 § 1, art. 228 § 1 pkt.3 w zw. z art. 222, art. 235 oraz art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /tekst jedn. Dz. U z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm./.
W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że w związku ze złożeniem w dniu 25 października 2005r. przez Podatnika korekty zeznania podatkowego za 2001r. na formularzu PIT-37, oraz pismem z dnia 28 października 2005r. podpisanym przez L.R. (matkę) informującym o powodach złożenia ww. korekty Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu 12 grudnia 2005r. postanowienie Nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia na żądanie strony postępowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r.
W dniu 18 grudnia 2005r. Podatnik złożył zażalenie na ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego do Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzając, iż zaskarżone postanowienie jest nieprawidłowe oraz niewłaściwie przytoczono w nim przepisy, które miałyby mieć zastosowanie w tej sprawie.
Dyrektor Izby Skarbowej zauważając, że złożone zażalenie do którego zgodnie z art. 239 Ordynacji podatkowej mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań nie spełnia wymogów zawartych w art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie, postanowieniem z dnia 24 lutego 2006r. wezwał Podatnika do usunięcia braków w terminie 7 dni.
W odpowiedzi na powyższe Podatnik pismem z dnia 4 marca 2006r. uzupełnił złożone zażalenie w którym zarzuca, iż prowadzone postępowanie jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami oraz wnosi o uchylenie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w całości w oparciu o Ordynację podatkową. Jak wynika z powyższego Podatnik nadal nie dokonał sprecyzowania zarzutów przeciwko postanowieniu, nie wskazał żadnych dowodów na podstawie których wniósł o uchylenie ww. postanowienia w całości, jak również na poparcie swojego stanowiska Podatnik powołał się jedynie ogólnikowo na ustawę Ordynacja podatkowa. Stwierdzić zatem należy, iż wniesione pismo nadal nie spełnia wymogów zawartych w art. 222 ustawy Ordynacja podatkowa dlatego też Dyrektor Izby Skarbowej stosownie do zapisu art. 228 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa postanawia orzec o pozostawieniu zażalenia bez rozpatrzenia.
Na postanowienie to A.R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając, że postanowienie to jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami.
W uzasadnieniu Skarżący podniósł nieprawdziwość stanowiska organów przyjmujące, że nie złożył on dowodów w sprawie. W ocenie Skarżącego wskazał on wyraźnie dowód w punkcie 3 odpowiedzi z dnia 4 marca 2006r. po otrzymaniu pisma Izby Skarbowej z dnia 24 lutego 2006r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne i postanowienia w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga podlega oddaleniu bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W rozpoznawanej sprawie, bezspornym między stronami jest, że postanowieniem z dnia 12 grudnia 2005r. [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił A.R. wszczęcia postępowania w przedmiocie podatku dochodowego za 200 Ir. Bezspornym również jest, że na postanowienie to Skarżący złożył zażalenie zarzucając nieprawidłowe przytoczenie przepisów które miałyby zastosowanie w sprawie.
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006r. Dyrektor Izby Skarbowej, w oparciu o treść art. 222 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm./, wezwał Skarżącego do sprecyzowania zarzutów zażalenia, określenia istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazanie dowodów uzasadniających to żądanie w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Postanowieniem tym organ również pouczył Skarżącego, że nieuzupełnienie braków w terminie spowoduje pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Skarżący w kolejnym piśmie nie określił istoty żądania będącego przedmiotem odwołania a także nie wskazał dowodów uzasadniających żądanie. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo, w oparciu o treść art. 222, art. 228 § 2 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /tekst jedn. Dz.U. z 2005r. nr 8, poz.60 ze zm./ pozostawił zażalenia Skarżącego bez rozpoznania.
Z przepisu bowiem art. 222 w zw. z art. 239 wyżej powołanej ustawy wynika, że zażalenie na postanowienie organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw temu postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Takie sformułowanie przepisu oznacza, że zażalenia na postanowienia w postępowaniu podatkowym nie mogą być prostym wyrazem niezadowolenia, ale powinno zawierać wyżej wskazane elementy z tym, że zarzuty przeciwko postanowieniu oraz istota i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia mają charakter obligatoryjny. Poprzez pojecie zarzutów przeciwko postanowieniu, podatnik winien wskazać przepisy prawa materialnego czy też procesowego, natomiast przez pojęcie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania, podatnik winien sprecyzować swoje oczekiwania kierowane do organy odwoławczego. W sytuacji zatem, gdy zażalenie nie zawiera któregoś z niezbędnych elementów, organ podatkowy, po uprzednim bezskutecznym wezwaniu o uzupełnienie braków w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania - wydaje postanowienie w oparciu o treść art. 228 § 1 pkt.3 ustawy Ordynacja podatkowa.
W rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo ocenił, że zażalenie z dnia 18 grudnia 2005r. złożone przez Skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 12 grudnia 2005r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania nie zawiera zarzutów przeciw temu postanowieniu określających istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia. Prawidłowo też organ wezwał Skarżącego do usunięcia tych braków w terminie 7 dni pouczając, że niewykonanie tego wezwania spowoduje pozostawienie zażalenia bez rozpoznania. Prawidłowo też organ ocenił, że przedstawione przez Skarżącego pismo z dnia 4 marca 2006r. nie precyzuje zarzutów przeciwko postanowieniu tzn. nie wskazuje naruszenia przez orzekający organ konkretnych przepisów prawa materialnego czy też procesowego, bowiem za taki zarzut nie może być uznana "sprzeczność z obowiązującymi przepisami".
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienia nie narusza prawa, Sąd działając w oparciu o treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.