Uzasadnienie
K.B. (dalej: skarżąca) w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, wniosła na urzędowym formularzu wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Podała w nim, że jest osobą trwale i całkowicie niezdolną do pracy, pobiera rentę chorobową w kwocie 540 zł brutto, nie posiada żadnego majątku. Mąż, z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, dlatego nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z zaangażowaniem prawnika w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Jako istotne w sprawie skarżąca podała, że jest zadłużona u rodziny na kwotę 4.300 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym - o taki ubiega się w tej sprawie skarżąca, żądając ustanowienia radcy prawnego - jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
W ocenie rozpoznającego wniosek, zasługuje on na uwzględnienie. Sytuację materialną skarżącej i jego rodziny szczegółowo obrazują akta administracyjne sprawy z uwagi na jej przedmiot, tj. umorzenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca mieszka w mieszkaniu lokatorskim o pow. 33,90 m², posiada zaległości w opłatach za czynsz, telefon, energię elektryczną, zaległości wobec urzędu skarbowego. Jak wynika z akt sprawy w przypadku skarżącej nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej do zajętego świadczenia – renty chorobowej i prowadzenie łącznie obu egzekucji odbywa się w trybie egzekucji sądowej.. Udokumentowana została także choroba skarżącej.
Biorąc pod uwagę te wszystkie dane, udzielenie skarżącej prawa pomocy jest zasadne.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.