Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 18 września 2012 r., sygn. I SA/Rz 442/12, oddalił skargę F. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2012 r., natomiast referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 14 listopada 2012r., sygn. I SA/Rz 442/12 ustanowił dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony radca prawny P. W..
W dniu 17 grudnia 2012 r. radca prawny P. W. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu, przedkładając jednocześnie opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 18 września 2012 r.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku radców prawnych kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz.1349, ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem).
Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Z kolei § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, natomiast w pozostałych sprawach, za wyjątkiem spraw dotyczących decyzji i postanowień Urzędu Patentowego, 240 zł. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – przysługuje wynagrodzenie stanowiące 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 18 581 zł, dlatego też stawka minimalna za pomoc prawną, udzieloną przez radcę prawnego, obliczona zgodnie z § 6 pkt 5 rozporządzenia wynosi 2 400 zł. Radca prawny P. W. nie reprezentował skarżącego w postepowaniu w pierwszej instancji, z tego też względu przysługujące mu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi, w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, 75 % stawki minimalnej, tj. 1 800 zł.
Przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, powiększone o kwotę podatku od towarów i usług, obliczoną według stawki 23 %.
Mając na uwadze powyższe przyznano radcy prawnemu P. W., tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, kwotę 1 800 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług w wysokości 414 zł.