Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E. L. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2012r., nr. [...], ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r, w kwocie 311 zł.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniono niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody majątkowej oraz powstania nieodwracalnych skutków finansowych dla rodziny skarżącego. E. L. podał, że konieczność zapłaty zobowiązania podatkowego zmusiła go do zaciągnięcia kredytu, którego spłata wiąże się z uszczerbkiem dla zaspokajania potrzeb życiowych zwłaszcza, że żona nie otrzymuje renty a korzysta z ubezpieczenia KRUS z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego. Skarżący podał, że ma również na utrzymaniu 15-letniego syna, który chodzi do Gimnazjum.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, która ma na celu zabezpieczenie skarżącego przed wyjątkowo dolegliwymi skutkami, jakie mogą nastąpić w wyniku wykonania decyzji organu, będącej przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod tymi pojęciami należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190).
Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zapłata zobowiązania podatkowego w wysokości 311 zł nie może spowodować takiej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Kwota należnego podatku nie jest bowiem znaczna. Sam fakt konieczności zaciągnięcia kredytu na spłatę zobowiązania podatkowego i związany z tym uszczerbek finansowy nie może przemawiać za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku, jeśli nie towarzyszą temu okoliczności wskazujące na faktyczną niemożność zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny. Sąd ocenił, że spłata kwoty zaległości podatkowej w wysokości 311 zł nie może zagrozić egzystencji skarżącego i jego rodziny.
Z powyższych względów Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa.