Uzasadnienie
T. M. (określany dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu na złożenie załącznika graficznego do wniosku w sprawie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 29 czerwca 2018 r.
Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 6 lipca 2018 r.
Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje.
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z uwzględnieniem § 2, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku, gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia - art. 220 § 3 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo wezwania, nie uiścił wpisu od skargi.
Mając na względzie powyższe skargę należało odrzucić, zgodnie z art. 220 § 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a.