Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę H. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
Po doręczeniu powyższego wyroku pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku tym skarżący wskazał, iż nie ma możliwości uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej ponieważ znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Podał, że prowadzona działalność gospodarcza przynosi straty i ciąży na nim szereg nieuregulowanych zobowiązań między innymi wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Urzędu Skarbowego. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwójką dzieci. Z żoną posiada rozdzielność majątkową. W skład jego majątku wchodzi plac magazynowy oraz cztery samochody ciężarowe i dwie naczepy. Wskazane składniki majątku skarżącego stanowią przedmiot zabezpieczenia w związku z prowadzonym przez Urząd Skarbowy postępowaniem egzekucyjnym. Skarżący otrzymuje ponadto rentę, która w wysokości ponad 462,13zl jest zajęta na poczet zaległości podatkowych.
Przedmiotem oceny referendarza sądowego jest zasadność wniosku z dnia 28 maja 2009r. o przyznanie prawa pomocy złożonego przez skarżącego na urzędowym formularzu w którym wniesiono o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Podkreślenia wymaga, iż rozpoznawany obecnie wniosek jest drugim wnioskiem w przedmiocie przyznania prawa pomocy, złożonym przez skarżącego w toku trwającego postępowania sądowoadministracyjnego. Na skutek poprzedniego wniosku w przedmiocie prawa pomocy zostało wydane postanowienie z dnia 31 lipca 2008r., którym referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Obecnie złożony wniosek należy więc rozpoznać w oparciu o przepis art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że postanowienia niekończące postępowania mogą być uchylane lub zmienianie wskutek zmiany okoliczności sprawy. Stąd też dla oceny zasadności kolejnego wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy, decydującym jest ocena zaistnienia "zmiany okoliczności sprawy".
We wniosku o przyznanie prawa pomocy podlegającemu obecnie ocenie Sądu skarżący wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku tym nie wskazuje jednak istotnych zmian sytuacji finansowej w porównaniu z sytuacją przedstawianą w poprzednim wniosku.
Mianowicie w pierwszym wniosku podano, iż skarżący nie ma żadnych dochodów ani majątku, pozostaje w rozdzielności majątkowej. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że prowadzona działalność gospodarcza przynosi straty, brak płynności finansowej i zajęcia komornicze utrudniają prawidłowe funkcjonowanie przedsiębiorstwa i w wyniku tego kontrahenci rozwiązali z jego firmą umowy handlowe, a banki wezwały do natychmiastowej spłaty kredytów.
Podobne okoliczności wskazane zostały we wniosku z dnia 28 maja 2009r. Podano w nim, iż skarżący nie dysponuje środkami finansowymi umożliwiającymi mu uiszczenie kosztów sądowych. Wskazano między innymi wysokość straty którą przynosi prowadzona działalność gospodarcza oraz powołano się na zajęcie składników majątku skarżącego w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Mając na uwadze powyższe, z obiektywnego punktu widzenia skarżący nie wykazał, iż nie posiada możliwości finansowych pozwalających sprostać wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, które sprowadzają się na tym etapie postępowania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100zł.
Wobec braku przesłanek do zmiany wskazanego postanowienia i przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, na mocy art. 165 w związku z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.