Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródło ich utrzymania stanowi wynagrodzenie za pracę skarżącego, w wysokości 2 950 zł miesięcznie brutto oraz emerytura żony, wynosząca 1 438 zł brutto miesięcznie.
Deklarując posiadany majątek skarżący wymienił następujące jego składniki: dom o pow. 132 m2, nieruchomość rolną o areale 0,48 ha, samochód osobowy (dwunastoletni) oraz oszczędności w kwocie 10 000 zł.
Uzasadniając złożony wniosek skarżący podkreślił, że nie stać go na adwokata i opłacenie kosztów sądowych, a cała sprawa jest konsekwencją błędu urzędnika.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze treść wyżej przytoczonego przepisu, a także okoliczności wynikające z oświadczenia skarżącego stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, że spełnia on przesłanki przyznania mu prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym. Do takiego wniosku prowadzi bowiem porównanie wysokości potencjalnych kosztów postępowania, jakie wiążą się z niniejsza sprawą, w której wpis wynosi 100 zł, z wysokością dochodów w gospodarstwie domowym skarżącego, wynoszących 4 388 zł miesięcznie brutto, jak również kwotą posiadanych przez niego oszczędności (10 000 zł). W tej sytuacji twierdzenia skarżącego o niemożności poniesienia kosztów postępowania w sprawie są gołosłowne i bezpodstawne.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.