Uzasadnienie
L. S. (dalej: skarżący) w piśmie z dnia 29 czerwca 2017r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę w której zarzucił Marszałkowi Województwa [...] i Wicemarszałkom Województwa [...] brak należytej kontroli nad działaniem Wojewódzkiego Urzędu Pracy w R. (dalej: WUP) - realizacją programu tworzenia spółdzielni socjalnych finansowanych ze środków finansowych Unii Europejskiej.
W skardze skarżący wskazał, że w 2013r. założył spółdzielnię socjalną. Podniósł, że dotacja dla spółdzielni została zdefraudowana przez zarząd przy udziale operatora projektu – "A". Skarżący zarzucił, że w pierwszym okresie finasowania projektu nadużycia były ukrywane przez urzędników Wojewódzkiego Urzędu Pracy w R. przy współudziale rzeszowskiej policji i prokuratury oraz że urzędnicy dopuścili się poświadczenia nieprawdy w dokumentach pokontrolnych Spółdzielni Socjalnej "B" i zamiast zapobiegać nieprawidłowościom, stworzyli mechanizm, który chroni oszustów.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej odrzucenie jako nie należącej do właściwości sądu administracyjnego.
Organ wskazał, że w następstwie pisma skarżącego z dnia 3 kwietnia 2017r. zespół kontrolujący WUP przeprowadził kontrolę dotyczącą prawidłowości rozliczenia przez operatora wsparcia – "A", wsparcia finansowego otrzymanego przez spółdzielnię socjalną "B", w toku której nie stwierdzono nieprawidłowości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Sąd administracyjny przed przystąpieniem do dokonania kontroli działalności administracji publicznej i stosowania środków określonych w ustawie zobowiązany jest w pierwszej kolejności do stwierdzenia czy jest właściwy do rozpoznania danej sprawy.
Szczegółowy zakres kognicji sądów administracyjnych wskazany został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 – dalej: P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 punkty 1 do 9 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.
Ponadto na podstawie art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie w swojej skardze skarżący zarzucił Marszałkowi i Wicemarszałkom Województwa Podkarpackiego brak sprawowania należytej kontroli nad realizacją programu tworzenia spółdzielni socjalnych finansowanych ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, realizowanego przez WUP. W ocenie skarżącego, WUP "przy współudziale rzeszowskiej prokuratury i policji" dopuścił się szeregu nieprawidłowości polegających m.in. na ukrywaniu nadużyć, poświadczeniu nieprawdy w dokumentach i stworzeniu mechanizmu, który "skutecznie chroni oszustów".
Jak wynika z akt sprawy kwestie ewentualnych nadużyć i nieprawidłowej realizacji umów o dofinasowanie były przedmiotem kontroli właściwych organów. Nie zostały wydane żadne akty, które mogłyby by przedmiotem kontroli przez sąd administracyjny.
Jeżeli skarga dotyczy sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.