Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia (...).X.2009r. o numerach: (...),(...),(...),(...),(...), po rozpatrzeniu odwołań M. C. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...) sierpnia 2009r. o numerach: (...),(...),(...),(...),(...) w przedmiocie uchylenia na skutek wznowienia postępowania z urzędu decyzji Prezydenta Miasta z dnia: (...) lutego 2004r. nr (...),(...) maja 2005r. nr (...),(...) lipca 2006r. nr (...),(...) lutego 2007r. nr (...),(...) lipca 2008r. nr (...), w przedmiocie wymiaru oraz ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na lata 2004, 2005, 2006, 2007, 2008.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 216 i 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołań.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że opisane wyżej decyzje Prezydenta Miasta doręczone zostały pełnomocnikowi podatnika M. C. - jego córce B. D. w dniu 6 sierpnia 2009r.
W dniu 19 VIII 2009r. do Prezydenta Miasta wpłynęło pismo B. D. zatytułowane jako "prośba" w którym wniosła o umorzenie podatków od nieruchomości naliczonych wszystkimi decyzjami z dnia (...) sierpnia 2009r., a jednocześnie podtrzymała wszystkie zarzuty i argumenty zawarte w piśmie z dnia 2 marca 2009r.
W piśmie z dnia 2 września 2009r. Prezydent Miasta wezwał M. C. do podania niezbędnych informacji oraz przedłożenia dokumentów koniecznych przy rozpatrywaniu wniosku o zastosowanie ulgi podatkowej w postaci umorzenia zaległości podatkowych. W dniu 16 września 2009r. do Urzędu Miasta wpłynęło kolejne pismo B. D. w którym domagała się potraktowania wniesionego w dniu 19 sierpnia 2009r. pisma jako odwołania od wszystkich decyzji z dnia (...) sierpnia 2009r.
W ocenie organu odwoławczego pisma złożonego w dniu 19 sierpnia 2009r. nie można potraktować jako odwołania, gdyż zawarto w nim jednoznaczny wniosek o umorzenie zaległości podatkowej, a ponadto nie zawiera ono wymogów określonych w art. 222 Ordynacji podatkowej.
Dopiero pismo z dnia 16 września 2009r. mogło zostać uznane za odwołanie, jednakże wniesione ono zostało z przekroczeniem 14 dniowego terminu liczonego od daty doręczenia decyzji, przewidzianego w art. 223 Ordynacji podatkowej.
Organ I instancji pouczył stronę o terminach i sposobie wniesienia odwołania, jak również o wymogach formalnych jakie powinno ono spełniać.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący działając przez pełnomocnika wniósł skargi w których domagano się uchylenia zaskarżonych postanowień i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W skardze zarzucono rażące naruszenie art. 121-124, 139, 181, 182, 187 § 1 i 2, 188 i 222 Ordynacji podatkowej, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że złożone w dniu 19 sierpnia 2009r. pismo nie stanowiło odwołania, pomimo że określało istotę i zakres odwołania oraz wskazywało dowody oraz kwestionowało decyzje.
Organ odwoławczy ograniczył postępowanie do oceny tytułów pism, pomijając intencje strony a także jej działanie przed wydaniem decyzji.
W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skargi są uzasadnione.
W piśmie pełnomocnika M. C., B. D. z dnia (...).VIII.2009r., które wpłynęło do organu I instancji w tym dniu znalazły się również stwierdzenia, kwestionujące merytoryczną zasadność wydanych decyzji z dnia 3 sierpnia 2009r.
W dodatku pełnomocnik powołał się na pismo z dnia 2 III 2009r., które wyjaśnia stan faktyczny w sprawie oraz wskazuje dowody jakie mają być przeprowadzone.
Dlatego potraktowanie przez organ I instancji pisma z dnia 19 sierpnia 2009r., jako li tylko wniosku o umorzenie podatku w oparciu o tytuł jego pisma, bez wezwania strony o wyjaśnienie charakteru pisma było przedwczesne, a wydanie zaskarżonych postanowień nastąpiło bez wyjaśnienia istotnych okoliczności.
Organ I instancji nadal bieg postępowaniu w kierunku umorzenia podatku.
Jednakże zauważyć należy, iż umorzenie dotyczyć może stosunku zobowiązaniowego który istnieje w momencie podejmowania decyzji, tymczasem pismo z dnia 19 VIII 2009r. wniesione zostało w terminie otwartym dla wniesienia odwołań od decyzji z dnia 3 VIII 2009r., co jest również bardzo istotne w niniejszej sprawie.
Ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło prawo procesowe w postaci art. 121 § 1, 122, 187 § 1, 191 Ordynacji podatkowej, które to naruszenie mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia zaskarżone postanowienia podlegały w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchyleniu.
W oparciu o art. 152 p.p.s.a. stwierdzono, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.