Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 czerwca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 czerwca 2014 r., a termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 2 lipca 2014 r. W związku z niewykonaniem wezwania Sąd, postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. I SA/Rz 484/14, odrzucił skargę.
W dniu 14 lipca 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi uzasadniając to tym, że otrzymując jednocześnie kilka wezwań do uiszczenia wpisów od skarg na decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa był przekonany, że wystarczy jednokrotne uiszczenie kwoty 200 zł, podanej we wszystkich wezwaniach. Dlatego też uiścił jedynie 200 zł, w sprawie prowadzonej pod sygnaturą I SA/Rz 486/14. Powziąwszy jednak później wiadomość, że winien on uiścić po 200 zł w każdej ze spraw, niezwłocznie uiścił należny wpis, co miało miejsce 14 lipca 2014 r. Na tej podstawie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Natomiast, w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a., w treści wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z ugruntowanym zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie stanowiskiem o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody do dokonania czynności procesowej nawet przy użyciu największego, w danych warunkach wysiłku. Stanowisko takie wyraził między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 2 października 2002 r., sygn. V SA 793/03, (publ. Monitor Prawniczy z 2002 r., nr 23, str. 1059), który to pogląd Sąd w obecnym składzie w całości podziela.
Odnosząc zaprezentowany powyżej pogląd do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nie było przez niego zawinione. Został on bowiem prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu, a niewykonanie przez niego wezwania było spowodowane wyłącznie jego błędnym przeświadczeniem, co do treści wezwania i sposobu jego wykonania. Tak więc przyczyna uchybienia terminu leżała wyłącznie po jego stronie, trudno więc mówić że była ona przez niego niezawiniona.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., oddalił wniosek o przywrócenie.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.