Uzasadnienie
[...] Fundacja [...] z siedzibą w Mi. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego D. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich wykorzystanych z naruszeniem procedur.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 13 września 2023 r. skierowano do pełnomocnika Skarżącej wezwanie do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie lub przed sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień złożenia skargi, a także do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy (k. 22 akt sądowych) powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone radcy prawnemu D. G. 9 października 2023 r.
Pełnomocnik nadesłał dokument pełnomocnictwa z dnia 16 sierpnia 2023 r. udzielony mu przez M. K. - Prezesa Zarządu.
Nie nadesłał natomiast dokumentu z którego wynikałoby prawo do reprezentacji [...] Fundacji [...] z siedzibą w M. przez M. K. Termin do uzupełnienia braku upłynął w dniu 16 października 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej: P.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei art. 29 P.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Treść ostatniego z przepisów nie pozostawia wątpliwości, że czynność procesowa dokonana w imieniu osoby prawnej przez osobę, która nie wykazała istniejącego umocowania dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie sprawie dalszego biegu. W powołanym przepisie obowiązek osoby występującej w imieniu osoby prawnej (jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową) określony jest precyzyjnie jako wykazanie umocowania przy pomocy dokumentu, co w sytuacji wniesienia skargi należy rozumieć jako złożenie do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokumentu, z którego wynika umocowanie. Jeżeli stroną - jak w niniejszej sprawie - jest fundacja, właściwą formą wykazania przez osobę zgłaszającą się w jej imieniu jest odpis z KRS.
W przedmiotowej sprawie skargę w imieniu spółki wniósł profesjonalny pełnomocnik (radca prawny D. G.), potwierdzając fakt swego umocowania dokumentem pełnomocnictwa z 16 sierpnia 2023 r. udzielonego przez M. K. Nie przedłożono jednak żadnego dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie M. K. do działania w imieniu [...] Fundacji [...] z siedzibą w M. W przedstawionych okolicznościach faktycznych nie został więc należycie wykazany fakt umocowania ww. osoby do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania brak ten nie został uzupełniony.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawnie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.