Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł GS wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonych oświadczeniach podał, że od czerwca 2017 r. jest bezrobotny, pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziców, u których mieszka wraz z siostrą, szwagrem i siostrzeńcem. Urząd pracy sfinansował mu kurs prawa jazdy kat. C+E, ale własnego pojazdu nie posiada. Nie korzysta z pomocy społecznej. Na dzień 7 sierpnia 2018 r. na rachunku bankowym posiadał 385,30 zł. Zeznania podatkowego za 2017 r. nie składał. Rodzice utrzymują się z pracy, osiągają wynagrodzenia 1400 i 1600 zł netto miesięcznie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Koszty te, zgodnie z art. 211 Ppsa, obejmują opłaty sądowe (tj. wpis i opłatę kancelaryjną, jak stanowi art. 212 § 1 Ppsa) i zwrot wydatków.
W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca przesłanki te wykazał w części, co pozwoliło zwolnić go od opłat sądowych (wpisów i opłat kancelaryjnych). Uwzględnienie wniosku w dalej idącym zakresie nie było konieczne.
Ze złożonych oświadczeń i przedłożonych dokumentów wynika, że wnioskodawca jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Nie posiada więc oficjalnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu rodziców, choć nie określił, ile szacunkowo rodzice wydatkują na jego utrzymanie i jakie konkretnie kwoty od nich otrzymuje. Na rachunku bankowym posiada zdeponowaną niewielką sumę, niespełna 400 zł. Sam rachunek został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Nie można więc w takich okolicznościach oczekiwać, że będzie w stanie ponieść pełne koszty inicjowanego postępowania sądowego. Dlatego postanowiłem zwolnić go od opłat sądowych w całości. Uznałem przy tym, że zwolnienie od wydatków, które w niniejszej sprawie nie powinny wystąpić, jest zbędne. Miałem przy tym na uwadze, że wnioskodawca posiada pewne środki na rachunku bankowym, a pozostaje na utrzymaniu rodziców, nie ponosi żadnych wydatków związanych z utrzymaniem domu.
Ponadto z akt wynika, że pomimo deklarowanego braku zatrudnienia posiadał – co najmniej w zeszłym roku – samochód, z ubezpieczeniem którego wiąże się sprawa egzekucyjna. Obecnie deklaruje, że żadnego samochodu nie posiada. Musiał więc się go wyzbyć, a nie wiadomo w jaki sposób i na jakie cele zagospodarował środki z tego tytułu pozyskane. Wskazuje to również i na to, że pomimo braku pracy stać go było, przynajmniej czasowo, na utrzymanie samochodu, co z kolei może sugerować podejmowanie pewnej aktywności zawodowej, chociażby w postaci prac dorywczych. Oświadczenie o braku pracy przez już dość długi czas budzi pewne wątpliwości, a jeżeli jest zgodne ze stanem faktycznym to może świadczyć o niewykorzystywaniu wszystkich jego zdolności i możliwości do samodzielnego utrzymywania się pomimo dorosłego wieku (26 lat) i godzenie się na brak własnego dochodu. To z kolei musiałoby mieć negatywny wpływ na ocenę wniosku o prawo pomocy. Instytucja ta służyć bowiem powinna tylko osobom ubogim, które nie są w stanie podołać obowiązkowi pokrycia kosztów postępowania przy wykorzystaniu wszystkich ich możliwości i zasobów.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 Ppsa, postanowiłem o częściowym uwzględnieniu wniosku. Zakres przyznanego prawa pomocy oznaczać będzie, że wnioskodawca nie poniesie żadnych opłat sądowych.