Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w P.wnioskiem z dnia 20 marca 2009 r. wystąpił o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Rz 534/08, którym uchylono zaskarżoną decyzję tego organu. W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że ponownie rozpatrując sprawę Dyrektor Izby Celnej w P. musi uwzględnić wpływ na wynik sprawy skutków wywołanych przez Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt C-426/07. Tymczasem w uzasadnieniu swojego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, formułując ocenę prawną, ograniczył się do wskazania procesowych wad zaskarżonej decyzji. Jako przyczynę uchylenia decyzji wskazano jej wadliwe doręczenie jednej ze stron. Z tych powodów, Dyrektor Izby Celnej w P., wniósł aby Sąd wypowiedział się, czy zaskarżona i uchylona już decyzja była dotknięta także naruszeniem prawa materialnego, w zakresie objętym wskazanym wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje
Wniosek nie może być uwzględniony.
Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym, rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Rozstrzygnięcie to może nastąpić wskutek wniosku o wykładnię wyroku (art. 159 p.p.s.a.).
Istotą wniosku o wykładnię wyroku (usunięcie wątpliwości co do treści wyroku) jest możliwość ubiegania się o sprecyzowanie przez sąd niezrozumiałych lub nie dość precyzyjnych zwrotów bądź terminów, jakimi posłużył się ten sąd w sentencji lub uzasadnieniu wyroku. Strona zwracająca się o dokonanie wykładni wyroku, powinna wskazać we wniosku który fragment uzasadnienia jest w jej mniemaniu niezrozumiały bądź nieścisły i z jakich powodów.
Tymczasem Dyrektor Izby Celnej w P. zażądał we wniosku, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uzupełnił swoją ocenę prawną co do tego, czy wedle jego stanowiska, uchylona wyrokiem decyzja czyniła zadość wymogom prawa materialnego i kierunkowi wykładni zaprezentowanej przez Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w wyroku z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt C-426/07. Żądanie organu nie zmierza zatem w swej istocie do uzyskania wykładni uzasadnienia wyroku, ale do sformułowania nowej, dodatkowej oceny prawnej, której zamieszczanie w uzasadnieniu Sąd uznał za zbędne do końcowego załatwienia sprawy sądowoadministracyjnej. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 492), wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia. Jej rolą jest jedynie usunięcie wątpliwości interpretacyjnych tekstu, który już zamieszczono w orzeczeniu. Nie może tym samym sprowadzać się do rozstrzygania kwestii, o których w wyroku nie orzeczono.
Sądowa kontrola decyzji organów podatkowych obejmuje zarówno kontrolę w przedmiocie naruszenia prawa materialnego jak i naruszenia przepisów postępowania, jeśli naruszenie takie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych (wyrok NSA z dnia 11 lipca 2006r. I OSK 1072/2005) – w pierwszej kolejności ocenie sądu podlega prawidłowość stosowania przepisów postępowania. Dopiero bowiem po przesądzeniu, prawidłowości dokonania ustaleń faktycznych w prowadzonym postępowaniu, przejść można do kontroli prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Dlatego też, w razie ujawnienia naruszeń proceduralnych, przesądzających o konieczności wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, Sąd nie przystępuje do oceny prawidłowości dokonanej przez organ wykładni przepisów czy subsumcji.
Z powyższych względów, żądanie organu zmierzające do uzyskania nowej, dodatkowej oceny prawnej, w kwestii która nie była przedmiotem rozważań Sądu na etapie wyrokowania – nie może zostać uwzględnione.
W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Dyrektor Izby Celnej w P. zbada czy orzeczenie ETS z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt C-426/07 ma wpływ na rozstrzygniecie w przedmiotowej sprawie, a jeśli tak to jaki.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 158 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.