Uzasadnienie
W skardze zawarto wniosek o " zabezpieczenie skargi poprzez nakazanie Zarządowi Województwa Podkarpackiego wstrzymania dalszej procedury w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007- 2013, Działanie 1.1 Schemat B ".
Motywując wniosek skarżący wskazał,że w ramach projektu jest zaplanowane wydanie określonej sumy pieniędzy. W wypadku dalszej procedury Zarząd Województwa dokona podpisania umów z innymi beneficjentami, przez co środki zostaną wyczerpane. Nawet po uchyleniu zaskarżonej decyzji nie będzie możliwe zrealizowanie projektu skarżącego. Dodał skarżący,że ponieważ jest możliwe wstrzymanie dalszej procedury przez Sąd, wnosi o jej wstrzymanie.
Postępowanie w sprawach o dofinansowanie projektów w ramach programu operacyjnego – realizującego politykę rozwoju – uregulowane jest przede wszystkim w ustawie z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju(Dz.U z 2006r., Nr 227, poz. 1658); dalej powoływanej jako: ustawa z 6 grudnia 2006r.
Ustawa z 6 grudnia 2006r. w art. 30f stanowi,że procedura odwoławcza, o której mowa w art. 30a - 30e, nie wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami,których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Treść przytoczonego przepisu ustawy zawiera jasną dyspozycję,że nie następuje wstrzymanie realizacji projektu operacyjnego, poprzez zawieranie umów z wnioskodawcami, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania, mimo iż toczy się procedura odwoławcza uregulowana w przytoczonych artykułach ustawy, wywołana przez wnioskodawców, których projekty nie zostały zakwalifikowane do dofinansowania. W ustawie z dnia 6 grudnia 2006r. brak jest przepisu, który mógłby prowadzić do uwzględnienia wniosku skarżącego.
Należy zwrócić uwagę,że art. 30e ustawy z 6 grudnia 2006r. dysponuje, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sadami administracyjnymi stosuje się odpowiednia przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz, 1270 ze zm.) określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 -122, 146,150 i 152 tej ustawy. Niezbędnym jest wyjaśnienie,że wymieniony artykuł 61 § 3-6, jako nie mający zastosowania w niniejszej sprawie, stanowi podstawę prawną dla sądu, po przekazaniu mu skargi, możliwości – na wniosek skarżącego- wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba ze ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z całą stanowczością należy powtórzyć, że przepisu art. 61 § 3 – 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tego rodzaju sprawach, jak niniejsza, nie stosuje się.
W tej sytuacji należy stwierdzić,że wbrew stanowisku skarżącego, Sąd nie ma podstawy prawnej do wstrzymania realizacji programu operacyjnego, co skutkować musiało oddaleniem wniosku. Sąd, z uwagi na przywołane wyżej uregulowania prawne, nie oceniał merytorycznie wniosku skarżącego.