Uzasadnienie
M. D., reprezentowany przez doradcę podatkowego, S. C. zaskarżył opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w wysokości 50.256 zł.
Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W jego uzasadnieniu skarżący wskazał, że realizacja zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych bądź trudnych do odwrócenia skutków zagrażających jego egzystencji oraz bytowi jego rodziny. Skarżący podniósł, że konieczność zapłaty podatku w tak dużej kwocie pozbawi go całkowicie środków do życia natomiast późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, która ma na celu zabezpieczenie skarżącego przed wyjątkowo dolegliwymi skutkami, jakie mogą nastąpić w wyniku wykonania decyzji organu, będącej przedmiotem skargi. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd uznał, że w niniejszej sprawie egzekucja zobowiązania podatkowego może wywołać taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Sąd przychylił się do wniosku skarżącego gdyż stwierdził, że zapłata zobowiązania podatkowego w wysokości 50.256 zł może istotnie przyczynić się do zachwiania podstawami egzystencji skarżącego i uniemożliwić zaspokajanie jego podstawowych potrzeb życiowych.
Z tych przyczyn Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa.