Uzasadnienie
Uzasadnienie
W. K. (dalej: Skarżący) skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2017 r. znak [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2012 r. w kwocie 7688 zł.
W odpowiedzi na skargę organ I instancji wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie podnosząc, że Skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpał środków zaskarżenia w postaci odwołania od wyżej określonej decyzji i wniósł skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Art. 52 § 2 P.p.s.a określa natomiast, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Nie budzi wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z ww. środków zaskarżenia na decyzję, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201, dalej: O.p.), postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Oznacza to, iż strona postępowania niezadowolona z rozstrzygnięcia organu podatkowego pierwszej instancji może zwrócić się w odwołaniu do organu podatkowego drugiej instancji o rozpatrzenie swojej sprawy. Przepis art. 220 § 2 O.p. stanowi natomiast, że właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ podatkowy wyższego stopnia. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 13 § 1 pkt 1a O.p. dyrektor izby administracji skarbowej jest organem odwoławczym, stosownie do swojej właściwości od decyzji naczelnika urzędu skarbowego.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, przedmiotem skargi Skarżącego jest decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie określenia należności podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2012 r. w kwocie 7688 zł. W związku z powyższym od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2017 r. przysługiwało Skarżącemu odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w terminie 14 dnia od dnia doręczenia decyzji organu I instancji. Analogiczne pouczenie zawierała decyzja objęta wniesioną skargą. Jak wynika z akt sprawy Skarżący nie złożył takiego odwołania, natomiast skierował bezpośrednio do sądu administracyjnego skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji. Tak określoną skargę należy uznać za niedopuszczalną, gdyż jak wyjaśniono powyżej, Skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Nie mógł on zatem, pomijając ten środek zaskarżenia, złożyć skutecznie skargę do sądu.
Konkludując, skoro skarga W. K. została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, dlatego też jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.