Uzasadnienie
J. K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwanego Dyrektor ARiMR) z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], o odmowie przyznania pomocy finansowej z tytułu działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wyczerpała środka zaskarżenia w postaci odwołania od decyzji Dyrektora ARiMR z dnia [...] lipca 2012 r. do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i wniosła skargę na decyzję wydaną przez organ w I instancji. Powyższa skarga została przekazana przez organ do WSA w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 1267/16 - WSA w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości WSA w Rzeszowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 2 P.p.s.a określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Nie budzi wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z ww. środków zaskarżenia na decyzję, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 15 K.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu I instancji na skutek wniesienia odwołania przez stronę podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Przepis art. 127 § 2 K.p.a. stanowi, iż właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Przedmiotem skargi J. K. jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o odmowie przyznania pomocy finansowej z tytułu działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", wydana na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. z 2004 r. Nr 116, poz.1206, ze zm.) w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" (Dz. U. z 2004 r. Nr 207 poz. 2117 ze zm.).
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438) w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych jest Prezes Agencji, a w stosunku do kierowników biur powiatowych - dyrektor oddziału regionalnego.
W związku z powyższym od zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2012 r. przysługiwało skarżącej odwołanie do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji Dyrektora ARiMR. Takie pouczenie zawierała decyzja objęta skargą. Jak wynika z akt sprawy skarżąca nie złożyła takiego odwołania, natomiast skierowała ona do sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora ARiMR z dnia [...] lipca 2012 r., tj. na decyzję wydaną przez organ w I instancji. Tak określoną skargę należy uznać za niedopuszczalną gdyż jak wyjaśniono powyżej, skarżącej przysługiwało odwołanie od decyzji Dyrektora ARiMR do Prezesa ARiMR, zatem nie mogła ona pomijając ten środek zaskarżenia, złożyć skutecznie skargę do sądu.
Ponieważ skarga J. K. została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, dlatego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.