Uzasadnienie
U. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Przewodniczący Wydziału I WSA, zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2019 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych, należnego od wniesionej skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone U. W. w dniu 5 września 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 17 akt sądowych).
W dniu 12 września 2019 r., (tj. w terminie do uzupełnienie braku fiskalnego), skarżąca złożyła osobiście w Sądzie pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to Sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia U. W. o cofnięciu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.