Uzasadnienie
W. H., prowadząca działalność gospodarczą pn. [...] w R. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z [...] czerwca 2022 r. nr [...], w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji nieruchomości zajętych w postępowaniu egzekucyjnym.
Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz nadesłanie zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanych braków formalnych w terminie 7 dni od daty jego doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone Skarżącej - 4 października 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania k. 19 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wyjaśnienia wymaga, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) - jest podpisanie skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie i złożenie zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (tj. dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania). Wezwanie zawierało informację o siedmiodniowym terminie do jego wykonania oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku niewykonania zarządzenia.
Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, dlatego skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.
W pkt II postanowienia Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.