Uzasadnienie
"A" spółka z o.o. z siedzibą w L., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 stycznia 2017 r. wezwano pełnomocnika spółki o nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania prawidłowo doręczono w dniu 3 lutego 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pism znajdującego się w aktach sprawy.
Wyznaczony termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 10 lutego 2017 r. Braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest jej podpisanie, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej w skrócie "p.p.s.a".
W przypadku, gdy tak jak w niniejszej sprawie, stroną skarżącą jest osoba prawna, dokonuje ona czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zgodnie z art. 28 p.p.s.a. W takiej sytuacji, organ ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. następuje poprzez złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. W przypadku skargi skutek niewykonania w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu określa art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również - stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. - uiszczenie od niej wpisu, bowiem od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Z przytoczonych dotychczas regulacji wynika, że niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi.
Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, a także art. 220 § 3 p.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i stanowiący samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Aby zatem ustrzec się przed skutkiem w postaci odrzucenia skargi, strona wezwana w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 220 § 1 p.p.s.a., powinna w przewidzianym do tego terminie uzupełnić braki formalne w sposób wskazany w wezwaniu, a także uiścić wpis w wymaganej wysokości.
W niniejszej sprawie skarżąca spółka, mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi i pouczenia o konsekwencjach jego nieuzupełnienia w terminie, nie uczyniła zadość wezwaniu i nie przedstawiła odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dokumentującego uprawnienie osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu spółki a także nie uiściła wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i oraz art. 220 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.