Uzasadnienie
"A" (dalej: sołectwo) wniosło do tut. Sądu skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej (dalej: Kolegium RIO) z dnia [...] listopada 2019r., nr [...], stwierdzającej nieważność uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] października 2019r., nr [...], w sprawie rozpatrzenia wniosku sołectwa H. dotyczącego przeznaczenia środków funduszu sołeckiego na rok 2020.
W odprowadzi na skargę Kolegium RIO wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na jej wniesienie przez nieuprawniony podmiot oraz po upływie terminu do jej wniesienia, względnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
W ocenie Sądu, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona przez podmiot, który nie ma zdolności sądowej w sprawie.
Zgodnie z art. 25 § 1- 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019r., poz. 2325 – dalej: P.p.s.a.), osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej. Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Sołectwo jest jednostką pomocniczą gminy. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019r., poz. 506 – dalej: u.s.g.), gmina może tworzyć jednostki pomocnicze m.in. sołectwa.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, który tut. Sąd w pełni podziela, że jednostka pomocnicza nie jest kolejną jednostką samorządu terytorialnego, lecz stanowi część większej struktury, jaką jest gmina. Jednostki pomocnicze nie posiadają osobowości prawnej oraz umocowania do samodzielnego występowania w obrocie prawnym, działają w ramach podmiotowości prawnej gminy. Jednostki pomocnicze nie mogą samodzielnie, we własnym imieniu i interesie, inicjować postępowania administracyjnego i uczestniczyć w nim na prawach strony (por. np. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2013r., sygn. I OSK 1591/12, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 5 lutego 2012r., sygn.. akt I SA/Bk 2/20, dost. CBOiS).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest podjęta w postępowaniu nadzorczym uchwała Kolegium RIO, stwierdzająca nieważność uchwały Rady Miejskiej w sprawie dotyczącej przeznaczenia środków funduszu sołeckiego na 2020 rok.
Stosownie do art. 98 ust. 1 i 3 u.s.g. rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
Stwierdzenie, że sołectwo nie ma zdolności sądowej, a więc nie może być stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w tym także nie jest uprawnione do wniesienia skargi do sądu na uchwałę Kolegium RIO, skutkuje koniecznością odrzucenia skargi.
Z przedstawionych względów, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.