Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. S. jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], o odmowie przyznania pierwszej premii pielęgnacyjnej do gruntów z sukcesją naturalną.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia skargi, nie podano jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja podważa jedynie legalność zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Przez pojęcie "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz - do art. 61, wyd. V, LexisNexis 2011).
Wniosek J. S. dotyczy wstrzymania wykonania decyzji o odmowie przyznania pierwszej premii pielęgnacyjnej do gruntów z sukcesją naturalną. Jest to rodzaj aktu prawnego nie noszącego znamion wykonalności. Decyzja ta nie nakłada bowiem na skarżącego żadnych nowych obowiązków, nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze jego praw, czy obowiązków materialnoprawnych.
Ponieważ zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania, brak jest zatem możliwości jej wstrzymania zgodnie z intencją skarżącego. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.