Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, tj. od wpisu od skargi. W złożonym, na urzędowym formularzu, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, a źródło ich utrzymania stanowią pobierane przez nich świadczenia, w postaci świadczenia przedemerytalnego i emerytury, w łącznej wysokości 2 829 zł miesięcznie.
Deklarując składniki zgromadzonego majątku skarżąca wymieniła: mieszkanie o pow. 74 m2 i wartości 160 000 zł, akcje o wartości 2 300 zł, oszczędności w kwocie 40 000 zł oraz samochód osobowy VW Golf o wartości 10 000 zł.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to w oświadczeniu wskazano następujące pozycje: - czynsz 676 zł miesięcznie, prąd 100 zł miesięcznie, wywóz śmieci – 10 zł miesięcznie, woda – 100 zł miesięcznie, telefon i internet – 170 zł miesięcznie, koszty leczenia – 200 zł miesięcznie, wizyty – 60 zł miesięcznie, spłata pożyczki 278 zł miesięcznie.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że ze względu na wysokie koszty utrzymania i leczenia nie jest w stanie opłacić wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 200 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze sytuację materialną skarżącej, w szczególności posiadany przez nią majątek oraz wysokość uzyskiwanych dochodów, nie sposób jest stwierdzić, że uiszczenie przez nią wpisu od skargi, wynoszącego 200 zł, może pociągnąć za sobą pozbawienie jej środków koniecznego utrzymania. Skarżąca dysponuje bowiem oszczędnościami, w kwocie 40 000 zł, wobec czego jej twierdzenia o niemożności opłacenia wpisu od skargi są bezpodstawne i oderwane od rzeczywistości.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.