Uzasadnienie
Pismem sporządzonym dnia 2 stycznia 2020 r. Z. w P. (dalej "Skarżący") wniosła do tutejszego Sądu skargę na interpretację indywidualną wydana w dniu 29 grudnia 2022 r. przez Burmistrza Pruchnika dotyczącą podatku od nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę z dnia 4 stycznia 2023 r. Burmistrz wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonej interpretacji i oddalenie odwołania
Pismem z dnia 28 lutego 2023 r. (k.
- 24) Skarżący oświadczył, że cofa skargę, nie podając żadnych przyczyn.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., zwanej dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie na posiedzeniu niejawnym, o czym orzeczono w pkt 1 postanowienia.
O zwrocie wpisu od skargi w kwocie 200 zł (słownie: sto złotych) orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).