Uzasadnienie
Uzasadnienie
W sprawie na decyzję opisaną w sentencji, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, uzasadniając wniosek bardzo niską emeryturą pobieraną z KRUS w wysokości ok. 1000 zł, wydatkami związanymi z leczeniem z uwagi na podeszły wiek. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem, który sprawuje nad nią opiekę, nie posiada on własnych dochodów. Jako majątek skarżąca wskazała dom o powierzchni 40 m² o wartości ok. 25000 zł, zaś jako stałe koszty utrzymania wskazano opłaty za mieszkanie ok. 400 zł, koszty leczenia ok. 400 zł i pozostałe koszty utrzymania ok. 400-500 zł. Na wezwanie uzupełniono informacje o sytuacji skarżącej. Pełnomocnik (syn) wyjaśnił, że mieszkanie (o pow. 29 m²) w którym zamieszkują wspólnie z matką (skarżącą) należy do niego, oboje nie posiadają żadnych środków transportu, potwierdził kwoty wydatków związane z utrzymaniem podane we wniosku złożonym na formularzu, uzupełniając że w zależności od potrzeb przesuwają posiadane środki pieniężne, ale nie są w stanie wygospodarować kwoty na koszty sądowe. Na potwierdzenie przedłożono kserokopie: paragonów na zakup leków, legitymacji emeryta, zaświadczenia o statusie syna skarżącej jako bezrobotnego, druku opłaty za mieszkanie.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy, uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.),dalej zwana w skrócie P.p.s.a., obejmuje zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego od kosztów sądowych oraz możliwość ustanowienia zawodowego pełnomocnika: adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskującego zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania o prawo pomocy w zakresie częściowym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie –strona winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
Z dokumentów dot. sytuacji zarówno skarżącej jak i pozostającego z nią we wspólnym gospodarstwie domowym syna wynika, że skarżąca dysponuje wyjątkowo skromnymi środkami pieniężnymi, zabezpieczającymi podstawowe i niezbędne potrzeby życiowe gospodarstwa domowego, które w obecnych realiach ekonomicznych z pewnością nie pozwalają na poniesienie wymaganych w sprawie kosztów sądowych.
Mając na uwadze przesłanki instytucji przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionej sytuacji, na postawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.