Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 603/16
Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika adwokata wskazując w uzasadnieniu wniosku, że aktualnie poszukuje pracy, mieszka z mężem za granicą (Szwajcaria) i pozostaje na jego utrzymaniu (skarżąca wyjaśniła, że małżonkowie posiadają rozdzielność majątkową). Skarżąca argumentuje wniosek brakiem możliwości finansowych, zarówno jeżeli chodzi o uregulowanie zobowiązań wobec Agencji, jak i uregulowania opłat związanych z wniesieniem skargi do Sądu, które wiążą się z pozbawieniem jej posiadania prowadzonego gospodarstwa i w konsekwencji doprowadziło do zadłużenia i wyjazdu za granicę. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada majątku, który mógłby zabezpieczyć opłacenie ww. należności. Zadeklarowała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwojgiem dzieci w wieku szkolnym.
Jako majątek wskazała nieruchomość rolną o powierzchni 4,30 ha (współwłasność), dom o pow. 80 m² (współwłasność), dom o pow. 100 m² (ustanowiona służebność osobista), samochód Honda CRV. Jako dochody rodziny skarżąca wskazała zarobki męża w wysokości 4588 CHF. Uściśliła, że czynsz za mieszkanie wynosi 2140 CHF, opłaty: energia elektryczna, abonamenty, ubezpieczenia to wydatek 500-800 CHF, paliwo 400-600 CHF, dentysta 100 CHF, koszty utrzymania samochodu (ubezpieczenie i podatek drogowy) ok. 2000 CHF na rok, wydatki na wyżywienie, odzież itp. 1000 CHF. Skarżąca zadeklarowała, że posiada karty kredytowe w bankach szwajcarskich i polskich; spłaca regularnie zadłużenie. Skarżąca przedłożyła wyciągi z rachunków bankowych i kart kredytowych.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzą w zakres prawa pomocy, uregulowanego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Prawo pomocy może być udzielone stronie na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów, a zasadność takiego wniosku rozpatrywana jest z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść w tym konkretnym postępowaniu sądowym i jej możliwości finansowych. Chcąc ubiegać się o pomoc w toku prowadzenia swojej sprawy przed sądem administracyjnym w całkowitym zakresie, czyli jak w niniejszej sprawie, strona musi wykazać, że nie posiada praktycznie żadnych środków na obronę swoich interesów przed sądem.
W oparciu o dane zawarte we wniosku i na podstawie akt sprawy oraz nadesłanych dokumentów, uznać należało, że istnieje podstawa do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia w ½ części od kosztów sądowych. W sprawie wzięto pod uwagę, że skarżąca wniosła skargi w dwóch sprawach; w sprawie o sygn. I SA/Rz 603/16 wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 43802,31 zł i należny jest w tej sprawie wpis stosunkowy na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawie o sygn. I SA/Rz 604/16 wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 170034,32 zł i należny jest wpis stosunkowy na podstawie § 1 pkt 4 ww. rozporządzenia. Skarżąca w czasie starania się o przyznanie prawa pomocy nie pracuje, ale potrzeby socjalne skarżącej i jej rodziny są w całości zaspokojone przez męża, który utrzymuje rodzinę.
Co więcej - możliwości finansowe rodziny skarżącej pozwalają również na pomoc w postaci finansowania zakupu opału, ponoszenie ciężaru opłat za gaz, telefon w gospodarstwie teścia skarżącej (rodziców męża skarżącej), co wynika z akt sprawy o sygn. I SA/Rz 605/16.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wyjaśniła, że czynnie poszukuje pracy, a z racji, że jest osobą młodą, prawdopodobieństwo poprawy sytuacji finansowej jest realne szybko. Wysokość dochodów rodziny i dokumenty bankowe (wyciągi z rachunków) nie wskazują na sytuację, która kwalifikowałaby skarżącą jako osobę uprawnioną do przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, o jaki wnioskowała. Skarżąca nie podała, że korzysta ze wsparcia materialnego innych osób lub powołanych do tego instytucji, ponosi nadzwyczajne koszty, np. związane z leczeniem, spotkała ją sytuacja losowa niecodzienna, bezprecedensowa.
Z tych powodów szerszy zakres przyznania prawa pomocy w sytuacji skarżącej jest nieuzasadniony.
Zatem okoliczności sprawy uznano jako kwalifikujące skarżącą jako osobę, której przysługuje prawo pomocy w zakresie częściowym i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.