Uzasadnienie
A. K. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem, który jest osobą bezrobotną. Sam skarżący utrzymuje się zaś z emerytury, które wysokość wynosi 1 740,71 zł miesięcznie.
Jeżeli chodzi o posiadany majątek, to w oświadczeniu zadeklarowano mieszkanie o pow. 24 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 0,40 ha, która nie jest uprawiana.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ocena spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek przyznania prawa pomocy sprowadza się w praktyce do zestawienia możliwości finansowych osoby ubiegającej się o udzielenie ulgi w postaci zwolnienia od kosztów postępowania oraz potencjalnej wysokości tychże kosztów w konkretnej sprawie.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy A. K. wniósł skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a więc w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych. Zgodnie więc z art. 239 pkt 1 e P.p.s.a. jest on zwolniony, z mocy prawa, z ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych w tejże sprawie. Powołany wyżej przepis stanowi bowiem, że nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W związku z powyższym, wniosek A. K. w tym zakresie jest bezprzedmiotowy, a rozpoznaniu podlega jedynie wniosek o ustanowienie adwokata.
Przechodząc do merytorycznej oceny jego wniosku należy stwierdzić, że z uwagi na sytuację materialną skarżącego, a w szczególności to, że wysokość jego miesięcznych dochodów jest niska, a w dodatku utrzymuje on z nich bezrobotnego syna, jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny, gdyż pokrycie kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika przekraczałoby zakres jego możliwości płatniczych.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a., w zw. z art. art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji.