Uzasadnienie
B. A. (dalej: skarżący) wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 rok.
W związku z brakami formalnymi i fiskalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 27 listopada 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez podanie numeru PESEL, a także zarządzeniem z 29 listopada 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 613 zł. Wezwania zawierały pouczenie, że powyższych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały wysłane na adres wskazany w skardze. Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy (k.
- 19) ze skutkiem doręczenia.
Braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.), skarga – o ile jest pierwszym pismem w sprawie – powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zgodnie, z którym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W myśl zaś art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Natomiast zgodnie z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma do rąk własnych adresata lub dorosłego domownika, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Wskazana regulacja przewiduje fikcję doręczenia, gdy adresat, pomimo dwukrotnego zawiadomienia go o możliwości odbioru przesyłki, nie podejmuje jej w ciągu czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awiza. Ostatniego dnia, tj. czternastego dnia od dnia pierwszej próby doręczenia, realizuje się skutek procesowy, o którym mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a., a zatem następuje fikcja prawna doręczenia przesyłki adresatowi.
W przedmiotowej sprawie przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia - dwukrotnie awizowano w dniach 5 i 13 grudnia 2023 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwania.
W związku z tym, że Skarżący nie wskazał w toku postępowania innego adresu do doręczeń niż znajdujący się w skardze, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 P.p.s.a. - w dniu 19 grudnia 2023 r.
W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upływał w dniu 27 grudnia 2023 r. (tj. zgodnie z art.83 § 2 P.p.s.a. termin upływał w dniu następnym po dniu wolnym od pracy jakim był 26 grudnia 2023 r.). Mimo upływu wyznaczonego terminu braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. skargi
Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.